Inżynieria Materiałowa jest interdyscyplinarną dziedziną badań naukowo-technicznych, która zajmuje się analizą wpływu struktury chemicznej i fizycznej materiałów na ich właściwości elektryczne, mechaniczne, optyczne, powierzchniowe, chemiczne, magnetyczne i termiczne a także rozmaite kombinacje tych właściwości. Inżynieria materiałowa obejmuje szereg nowoczesnych technik badawczych fizycznych i chemicznych przy pomocy, których można scharakteryzować zarówno strukturę jak i właściwości materiałów. Zadaniem tych technik jest badanie wpływu struktury na właściwości materiałów, zwłaszcza te, które są praktycznie stosowane w różnych technologiach. Umożliwia to opracowywanie sposobów otrzymywania materiałów o ściśle określonych cechach użytkowych. Badania te mają wpływ nie tylko na planowaną strukturę produktów końcowych, ale też pomagają opracować efektywne metody ich produkcji i przetwarzania. Badania prowadzone w ramach inżynierii materiałowej prowadzą do opracowania nowych materiałów, choć są też powszechnie stosowane do ulepszania już stosowanych materiałów.
Wszystko, co nas otacza – od leków w apteczce, przez nowoczesne tworzywa w smartfonach, aż po paliwa napędzające transport – ma swój początek w laboratorium. Praca chemika to w rzeczywistości inżynieria materii na poziomie atomowym. Choć popkultura często przedstawia ten zawód jako serię efektownych wybuchów i dymiących probówek, rzeczywistość jest inna. To precyzyjne projektowanie nowych cząsteczek, ulepszanie procesów produkcji i dbałość o to, by postęp technologiczny szedł w parze z bezpieczeństwem ekologicznym. To ścieżka dla osób chcących rozumieć, jak zbudowany jest świat i jak można go zmieniać.
Dla wielu to jedynie skomplikowane wzory na tablicy, jednak w rzeczywistości praca ta stanowi fundament nowoczesnego świata. Od smartfona w kieszeni po tomograf komputerowy w szpitalu – za każdym z tych wynalazków stoi człowiek, który zrozumiał prawa rządzące materią. To profesja dla osób, które nie zadowalają się powierzchownymi odpowiedziami i chcą wiedzieć, dlaczego wszechświat działa w określony sposób. Łączy abstrakcyjne myślenie matematyczne z eksperymentami, które zmieniają naszą codzienność.
Codziennie miliony pojazdów przemierzają tysiące kilometrów tras, a kierowcy rzadko zastanawiają się, co kryje się pod kołami ich samochodów. Każda autostrada, węzeł komunikacyjny czy pas startowy na lotnisku to efekt skomplikowanych obliczeń, precyzyjnego planowania oraz zaawansowanej inżynierii materiałowej. Za bezpieczeństwo i komfort podróży odpowiadają specjaliści łączący wiedzę techniczną z umiejętnością zarządzania terenem, tworząc infrastrukturę, która musi przetrwać dekady intensywnej eksploatacji.
Hutnictwo wciąż kojarzy się z czarno-białym kadrem: dym nad kominami i ludzie w żarze przy rynnie z płynnym metalem. Współczesna huta to jednak w równym stopniu sterownia z ekranami, laboratorium i nieustanny pomiar temperatury, składu chemicznego oraz zużycia energii. Inżynier hutnik odpowiada za to, by z rudy, złomu i dodatków powstała stal albo stop metali nieżelaznych o dokładnie zaplanowanych własnościach — blacha na karoserię, drut na liny, szyna kolejowa. I by stało się to bezpiecznie, oszczędnie i z jak najmniejszym obciążeniem dla środowiska.
Telefon wypada z ręki, a ekran zostaje cały. Implant biodra służy pacjentowi przez długie lata. Łopatka turbiny samolotu pracuje w temperaturze, w której zwykła stal by zmiękła. Za każdą z tych rzeczy stoi materiał, który ktoś dobrał, zbadał i dopracował. Inżynier inżynierii materiałowej to specjalista od tego, z czego zrobione są przedmioty i dlaczego zachowują się tak, a nie inaczej. Bada strukturę metali, ceramiki, polimerów i kompozytów, ulepsza je i projektuje nowe — tak, by wyrób był trwalszy, lżejszy, tańszy lub bardziej przyjazny środowisku.
Wał do skrzyni biegów, korpus pompy, łopatka turbiny – każda z tych części musiała kiedyś zostać wytoczona, wyfrezowana, wycięta albo zespawana. Robią to obrabiarki: od zwykłej tokarki po wieloosiowe centra sterowane numerycznie, wycinarki laserowe i roboty spawalnicze. Inżynier mechanik od maszyn do obróbki metali dba o to, by te urządzenia były dobrze dobrane, sprawne i wykorzystane do granic możliwości. Dobiera parametry, odbiera nowe maszyny, planuje przeglądy, szkoli operatorów i szuka sposobów, by ten sam detal powstawał szybciej, taniej i dokładniej.
Konstruktor rysuje część, ale ktoś musi jeszcze wymyślić, jak ją zrobić. Odlać czy wykuć? Toczyć czy frezować? Hartować, a jeśli tak, to w jakiej temperaturze i jak długo? Na te pytania odpowiada inżynier mechanik specjalizujący się w technologii mechanicznej. Opracowuje procesy odlewania, obróbki plastycznej, skrawania, obróbki cieplnej i spawania, projektuje narzędzia oraz uchwyty i pilnuje, by produkcja szła zgodnie z planem. To zawód dla ludzi, którzy lubią łączyć wiedzę o materiałach z praktycznym myśleniem o tym, co dzieje się na hali.
Kadłub silnika, felga samochodowa, korpus zaworu, a nawet kościelny dzwon – wszystkie zaczynały jako ciekły metal wlany do formy. Odlewnictwo to jedna z najstarszych technik wytwarzania, a jednocześnie dziedzina, w której dziś korzysta się z komputerowych symulacji, drukowanych w 3D form i automatycznych linii. Inżynier odlewnik opracowuje procesy wykonywania odlewów z żeliwa, staliwa, aluminium czy miedzi, dobiera wsad i parametry topienia, nadzoruje produkcję i szuka przyczyn wad. To zawód dla tych, których fascynuje moment, gdy płynny metal zamienia się w gotową część.
Weź do ręki dowolne opakowanie ze sklepowej półki: karton po płatkach, etykietę na butelce, saszetkę z przyprawami. Kolor musi być identyczny na każdej z tysięcy sztuk, nadruk ostry, a lakier i klej odporne na wilgoć i tarcie. Za tym, że tak się dzieje, stoi inżynier poligrafii. Planuje i nadzoruje proces druku — od przygotowania plików i form drukowych, przez pracę maszyn, aż po cięcie, falcowanie, klejenie i oprawę — i pilnuje, by gotowy produkt wyglądał dokładnie tak, jak zatwierdził klient.
Rower, który po latach nadal wygląda jak nowy, brama bez śladu rdzy, metalowy regał w magazynie odporny na uderzenia wózków — trwałość tych rzeczy zależy w dużej mierze od powłoki o grubości porównywalnej z kartką papieru. Inżynier procesu malowania odpowiada za to, by ta cienka warstwa trzymała się mocno i dobrze wyglądała. Planuje przygotowanie powierzchni, dobiera farby i parametry utwardzania, czuwa nad linią lakierniczą i usuwa przyczyny wad, zanim pomalowane części trafią do klienta.
Beton wydaje się najnudniejszym materiałem świata: szara masa wylewana z gruszki betonowozu. Tymczasem od jego składu zależy, czy most przetrwa sto zim, czy strop wytrzyma obciążenie, a ściana z bloczków będzie ciepła. Inżynier technologii betonów projektuje receptury, ustala parametry produkcji cementu, prefabrykatów i betonu komórkowego, bada próbki w laboratorium i szuka sposobów, by produkcja była tańsza, równiejsza i mniej obciążała klimat. To praca dla kogoś, kogo ciekawi chemia ukryta w zwykłym placu budowy.
Kubek z porcelany, płytka w łazience, dachówka i izolator na słupie wysokiego napięcia mają wspólnego przodka: glinę albo inny surowiec mineralny wypalony w piecu. Za każdym z tych wyrobów stoi ktoś, kto wie, jak przygotować masę, jak ją uformować, wysuszyć i wypalić, żeby nic nie pękło, nie zmieniło koloru i nie wyszło krzywe. Inżynier technologii ceramiki łączy chemię, fizykę i praktykę produkcyjną. Prowadzi procesy w zakładach ceramicznych, bada surowce, udoskonala technologie i dba, by piece zużywały jak najmniej energii.
Deska kupiona w markecie potrafi się wygiąć po tygodniu w ciepłym mieszkaniu, a stół z litego drewna przetrwa trzy pokolenia. Różnica nie bierze się z przypadku, tylko z wiedzy o tym, jak drewno schnie, pracuje, łączy się z klejem i znosi obróbkę. Inżynier technologii drewna zamienia pień drzewa w tarcicę, sklejkę, płyty, belki konstrukcyjne, podłogi i meble. Projektuje procesy produkcyjne, dobiera surowce i maszyny, kontroluje jakość i szuka sposobów, by z każdego metra sześciennego drewna wycisnąć jak najwięcej, a odpadów było jak najmniej.
Piasek, soda, wapień i trochę potłuczonych butelek. Po kilkunastu godzinach w piecu nagrzanym do temperatury, w której stal byłaby miękka, powstaje z nich lepka, świecąca masa, a z niej szyby, słoiki, ekrany, izolacja z wełny szklanej czy włókna światłowodów. Inżynier technologii szkła czuwa nad tym, by ta przemiana przebiegała równo, bez pęcherzy i pęknięć, przy jak najmniejszym zużyciu energii. Ustala skład zestawu surowców, prowadzi topienie i formowanie, kontroluje jakość i wprowadza nowe technologie w hutach i zakładach przetwórstwa szkła.
Koszulka, która odprowadza pot, opatrunek, który nie przywiera do rany, pas bezpieczeństwa wytrzymujący ogromne szarpnięcie i geowłóknina wzmacniająca nasyp pod drogą – wszystkie są wyrobami włókienniczymi. Za każdym stoi ktoś, kto dobrał włókno, zaprojektował strukturę materiału i ustawił proces tak, by tysiące metrów miały identyczne właściwości. Inżynier włókiennik łączy wiedzę z chemii, fizyki i mechaniki z wyczuciem materiału. Pracuje nie tylko dla mody, ale też dla medycyny, budownictwa i motoryzacji.
⇑Liczba absolwentów
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| liczba absolwentów |
|---|
| rok 2015 | 15 |
|---|
| rok 2016 | 11 |
|---|
| rok 2017 | 20 |
|---|
Liczba absolwentów
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: liczba absolwentów w latach 2014-2024.
⇑Dalsze studia
Procent absolwentów, którzy mieli doświadczenie studiowania po uzyskaniu dyplomu:
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| % absolwentów |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 53,3% |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 54,5% |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 10,0% |
|---|
Uwzględnione są zarówno przypadki kontynuowania studiów rozpoczętych przed uzyskaniem dyplomu, jak i studiów podjętych po dyplomie.
Dalsze studia po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy kontynuowali studia po uzyskaniu dyplomu
⇑Ryzyko bezrobocia
Ryzyko bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 |
|---|
| w I roku | 8,8% | 2,3% | 13,9% |
|---|
| w II roku | 0,4% | 1,5% | 5,0% |
|---|
| w III roku | 2,1% | 3,0% | 0,0% |
|---|
| w IV roku | 2,5% | 2,3% | 2,2% |
|---|
| w V roku | 0,0% | 0,0% | 6,7% |
|---|
Ryzyko bezrobocia w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 |
|---|
| w I roku | 2,02 | 0,62 | 2,28 |
|---|
| w II roku | 0,07 | 0,55 | 1,80 |
|---|
| w III roku | 0,47 | 1,20 | 0,00 |
|---|
| w IV roku | 0,72 | 0,93 | 0,45 |
|---|
| w V roku | 0,00 | 0,00 | 1,10 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję indywidualnego ryzyka bezrobocia do średniej stopy rejestrowanego bezrobocia w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartość wskaźnika jest równa średniej tych proporcji.
Wartości poniżej 1 oznaczają niższe przeciętnie ryzyko bezrobocia absolwentów niż w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości powyżej 1 oznaczają wyższe ryzyko.
Względny wskaźnik bezrobocia w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
⇑Praca
Średni czas poszukiwania pierwszej pracy po uzyskaniu dyplomu (w miesiącach)
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 6,93 | 11,50 |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 2,33 | 4,33 |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 3,89 | 5,68 |
|---|
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej jakiejkolwiek pracy
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej jakiejkolwiek pracy po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej pracy na umowę o pracę
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej pracy po dyplomie na umowę o pracę. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Procent absolwentów, którzy pracowali w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę | samozatrudnienie |
|---|
| abs. z roku 2015 | 80,0% | 53,3% | 0,0% |
|---|
| abs. z roku 2016 | 81,8% | 81,8% | 9,1% |
|---|
| abs. z roku 2017 | 90,0% | 90,0% | 0,0% |
|---|
Wartości te pokazują, za jaką część absolwentów w badanym okresie wpłynęła składka z tytułu pracy: jakiejkolwiek, na umowę o pracę oraz samozatrudnienia.
Jakakolwiek praca w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy podjęli jakąkolwiek pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca na umowę o pracę w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na zasadzie samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie.
Czas pracy, jako procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów w pierwszym roku po dyplomie
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 |
|---|
| jakakolwiek praca | 77,5% | 59,1% | 65,0% |
|---|
| umowa o pracę | 65,4% | 53,8% | 47,8% |
|---|
| samozatrudnienie | 0,0% | 3,8% | 0,0% |
|---|
Jest to średni procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów: w jakiejkolwiek formie, na umowę o pracę oraz w ramach samozatrudnienia. Wartości te informują o długotrwałości pracy.
Czas pracy w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w jakiejkolwiek formie w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie na umowę o pracę
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w ramach samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
⇑Wynagrodzenie
Średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| absolwenci
2017 | absolwenci
2016 | absolwenci
2015 |
|---|
| w I roku | 3 042 zł | 2 451 zł | 2 071 zł |
|---|
| w II roku | 4 453 zł | 3 936 zł | 3 062 zł |
|---|
| w III roku | 4 745 zł | 5 040 zł | 4 148 zł |
|---|
| w IV roku | 5 316 zł | 5 664 zł | 4 654 zł |
|---|
| w V roku | 5 833 zł | 6 378 zł | 5 659 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki ze wszystkich form zatrudnienia uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony. Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie w ogóle nie mieli zatrudnienia.
Wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| absolwenci
2017 | absolwenci
2016 | absolwenci
2015 |
|---|
| w I roku | 3 171 zł | 2 547 zł | 2 813 zł |
|---|
| w II roku | 4 470 zł | 3 936 zł | 3 040 zł |
|---|
| w III roku | 4 727 zł | 5 040 zł | 4 119 zł |
|---|
| w IV roku | 5 295 zł | 5 664 zł | 4 654 zł |
|---|
| w V roku | 5 751 zł | 6 378 zł | 5 277 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki z tytułu umów o pracę uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony na umowę o pracę.
Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie nie byli zatrudnieni na umowę o pracę.
Wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia II stopnia
| abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 |
|---|
| w I roku | 0,67 | 0,59 | 0,49 |
|---|
| w II roku | 0,91 | 0,86 | 0,66 |
|---|
| w III roku | 0,94 | 1,01 | 0,85 |
|---|
| w IV roku | 0,97 | 1,08 | 0,89 |
|---|
| w V roku | 0,95 | 1,13 | 1,05 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję jego średnich zarobków do średnich zarobków w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartości powyżej 1 oznaczają, że przeciętnie absolwenci zarabiają powyżej średniej w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości poniżej 1 oznaczają wynagrodzenie poniżej średniej.
Absolwenci po studiach są zazwyczaj na początku swojej kariery zawodowej, stąd wskaźnik ten często przyjmuje wartości poniżej 1.
Względny wskaźnik zarobków w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
