Słowo „grafik” większości osób kojarzy się z komputerem i projektowaniem logotypów. Tymczasem artysta grafik równie dobrze może spędzić dzień przy prasie, wycinając dłutem linoryt albo trawiąc w kwasie miedzianą płytę. Grafika artystyczna to sztuka tworzenia obrazu na matrycy, z której odbija się potem serię odbitek. Wielu artystów łączy ten warsztat z grafiką użytkową: projektuje plakaty, ilustracje, okładki książek i znaki graficzne. W obu światach liczy się to samo – precyzyjna kreska, przemyślana kompozycja i myślenie obrazem.
Każdy ma w kieszeni telefon z niezłym aparatem, ale nie każdy, kto robi zdjęcia, jest fotografem. Różnicę widać w sytuacjach, w których nie ma drugiej szansy: przysięga na ślubie w ciemnym kościele, finał meczu w hali o fatalnym świetle, sesja produktowa, na której klient chce mieć sto zdjęć w identycznych kolorach. Fotograf panuje nad światłem, sprzętem i ludźmi przed obiektywem, a potem spędza długie godziny na obróbce. Często prowadzi też własną firmę, więc musi umieć zdobywać klientów, wyceniać pracę i dotrzymywać terminów.
Zdjęcie, które pięknie wygląda na ekranie, po wydrukowaniu w katalogu potrafi wyjść za ciemne, a czerwień sukienki zamienia się w pomarańcz. Żeby tak się nie stało, potrzebny jest fotograf poligraficzny — specjalista od przygotowania obrazu do druku. Kiedyś pracował z kamerą reprodukcyjną, kliszami i chemią w ciemni. Dziś skanuje i fotografuje oryginały, zarządza kolorem, przygotowuje pliki do naświetlenia płyt i sprawdza próbne wydruki. To zawód dla kogoś, kto łączy oko fotografa z precyzją technologa i potrafi rozmawiać z drukarzem jego językiem.
Wzór na zasłonie, nadruk na koszulce, kolorowy deseń na obrusie – zanim farba trafi na tkaninę, ktoś musi rozłożyć obraz na pojedyncze kolory i przygotować dla każdego z nich osobny, idealnie spasowany szablon. Tym kimś jest fotograf w drukarni filmowej, czyli w zakładzie drukującym metodą sitową. Nie robi portretów ani reportaży: jego praca to reprodukcja, czyli wierne przenoszenie projektu na negatywy, diapozytywy i filmy, z których powstają formy drukowe. Liczą się oko do koloru, dokładność co do ułamka milimetra i cierpliwość.
Grafika - studia (II st.) trwają przynajmniej 4 semestry, ECTS≥120. Absolwent powinien posiadać gruntowną wiedzę z zakresu sztuk pięknych oraz projektowych w obszarze grafiki, pozwalającą na podejmowanie samodzielnych twórczych działań. Absolwent powinien posiadać poszerzoną wiedzę dotyczącą funkcji historii sztuki w kulturze i społeczeństwie. Powinien umieć analizować zjawiska sztuki w ujęciu historycznym i współczesnym. Powinien być przygotowany do posługiwania się tradycyjnymi i nowoczesnymi środkami przekazu artystycznego. Powinien posiadać wiedzę i umiejętności w zakresie warsztatu i technologii graficznych. Powinien być przygotowany do samodzielnej pracy artystycznej i projektowej oraz pracy w: wydawnictwach; telewizji; agencjach graficznych; galeriach sztuki; instytucjach wystawienniczych; instytucjach kulturalno-oświatowych oraz szkolnictwie – po ukończeniu specjalności nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela).
Grafika
Grafika – jeden z podstawowych obok malarstwa i rzeźby działów sztuk plastycznych. Obejmuje techniki pozwalające na powielanie rysunku na papierze lub tkaninie z uprzednio przygotowanej formy.
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
