Studia na kierunku astronomia są studiami
wyjątkowymi. Częściowo ze względu na kameralność tych studiów, która
bardzo ułatwia kontakt między studentami a prowadzącymi zajęcia. Ale
przede wszystkim ze względu na przedmiot studiów, który najczęściej
znajduje się bardzo daleko. Tym niemniej astronomia jest nauką jak
najbardziej ścisłą. Z pokrewnymi studiami, przede wszystkim studiami
fizyki, łączy nasze studia konieczność zdobycia na wstępie podstaw
matematyczno-fizycznych. Dzięki nim studenci uczą się rozumieć jak
"działa" Wszechświat. Ale nie tylko. To czego staramy się nauczyć
naszych studentów to przede wszystkim umiejętność rozwiązywania
problemów oraz znakomite obycie z technikami komputerowymi. A poza tym
staramy się zaszczepić im ciekawość świata.
Nasze studia przeszły
poważną reorganizację. Zamiast 5-letnich jednolitych studiów
magisterskich, które zakończyliśmy w roku 2011, proponujemy studia I i
II stopnia. Te pierwsze trwają 3 lata i kończą się zdobyciem dyplomu
licencjackiego. Te drugie, dwuletnie, to studia magisterskie kończące
się zdobyciem tytułu magistra astronomii. Jest jeszcze III stopień
naszych studiów — 4-letnie studia doktoranckie. To nie tyle studia, ile
raczej wstęp do samodzielnej pracy naukowej. Zajęć regularnych jest na
tych studiach niewiele, ba, doktoranci sami prowadzą zajęcia dla
studentów. Większość czasu doktoranci spędzają na realizacji własnego
naukowego projektu badawczego, którego ukoronowaniem jest praca
doktorska i stopień naukowy doktora nauk fizycznych w zakresie
astronomii.
Prowadzi obserwacje, pomiary i tworzy modele teoretyczne procesów fizycznych w galaktykach, gwiazdozbiorach, materii międzygwiezdnej, zewnętrznych warstwach Słońca, górnych warstwach atmosfery Ziemi; bada globalne zjawiska geodynamiczne wykorzystując aparat matematyczny, doskonaloną technikę pomiarową i aparaturę kosmiczną.
Prowadzi obserwacje i pomiary parametrów fizykochemicznych ciał niebieskich: galaktyk, radiogalaktyk, gwiazdozbiorów, obiektów pozagalaktykowych metodami: fotometrii, spektrofotometrii, promieniowania X, radioastronomicznymi, obserwacji wizualnych w celu modelowania procesów dynamicznych układu planetarnego, galaktyk i ich części, a następnie przeprowadza testowanie modeli kosmologicznych.

Dla wielu to jedynie skomplikowane wzory na tablicy, jednak w rzeczywistości praca ta stanowi fundament nowoczesnego świata. Od smartfona w kieszeni po tomograf komputerowy w szpitalu – za każdym z tych wynalazków stoi człowiek, który zrozumiał prawa rządzące materią. To profesja dla osób, które nie zadowalają się powierzchownymi odpowiedziami i chcą wiedzieć, dlaczego wszechświat działa w określony sposób. Łączy abstrakcyjne myślenie matematyczne z eksperymentami, które zmieniają naszą codzienność.
Prowadzi zajęcia dydaktyczno-wychowawcze nauczając fizyki i astronomii w gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych, dbając, aby uczniowie nabyli wiedzę i umiejętności określone w podstawach programowych kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół.
Astronomia - studia (II st.) trwają przynajmniej 4 semestry, ECTS≥120. Absolwent nabywa poszerzoną – w stosunku do studiów pierwszego stopnia – wiedzę ogólną z zakresu astronomii oraz wiedzę specjalistyczną w wybranej specjalności. Wiedza i umiejętności pozwalają mu na formułowanie i rozwiązywanie problemów astronomicznych – zarówno rutynowych jak i niestandardowych.
Astronomia
Astronomia (gr. ἀστρονομία astronomía) – nauka przyrodnicza zajmująca się badaniem ciał niebieskich (np. gwiazd, planet, komet, mgławic, gromad i galaktyk) oraz zjawisk, które zachodzą poza Ziemią, jak również tych, które oddziałują w jej atmosferze, wnętrzu lub na powierzchni, a są pochodzenia pozaplanetarnego (np. neutrina, wtórne promieniowanie kosmiczne). Skoncentrowana jest na fizyce, chemii, meteorologii i ruchu ciał niebieskich, zajmuje się także powstaniem i rozwojem (ewolucją) Wszechświata.
Astronomia
A cóż piękniejszego nad niebo, które Przecież ogarnia wszystko co piękne?…
A zatem, jeżeli godność nauk mamy oceniać według ich przedmiotu, to bez porównania najprzedniejszą z nich będzie ta, którą… nazywają astronomią…
Autor: Mikołaj Kopernik
Astronomia
Pan Jezus nie powiedział: „Poślę wam Ducha Pocieszyciela, aby pouczył was o torach Słońca i Księżyca”. Chciał przecież ukształtować chrześcijan, a nie astronomów.
Autor: św. Augustyn, Contra Felicem manichaeum, I, 10.
Astronomia
Astronomia zrodziła się z przesądów, elokwencja z ambicji, nienawiści, fałszu i pochlebstwa, geometria z chciwości, fizyka z próżnej ciekawości, nawet filozofia moralna z ludzkiej pychy. Tak więc sztuki i nauki zawdzięczają swoje powstanie naszym wadom.
Autor: Jean-Jacques Rousseau