Cognitive and Clinical Neuroscience

1. Czytasz artykuł naukowy, którego autorzy twierdzą, że konkretny obszar mózgu „odpowiada” za daną emocję. Jak go oceniasz?

Sprawdzam metodę i wielkość próby oraz to, czy wnioski nie idą dalej, niż pozwalają dane. Przyjmuję wnioski — skoro tekst ukazał się w czasopiśmie naukowym, to pewnie są prawdziwe. Czytam tylko tytuł i streszczenie, szczegóły mnie nie interesują.

2. Na praktykach w szpitalu poznajesz pacjenta po udarze, który ma trudność z nazywaniem przedmiotów. Co zajmuje Cię najbardziej?

Jakie procesy poznawcze zostały zaburzone, jak to rzetelnie zbadać i jak wspierać rehabilitację. Współczuję pacjentowi, ale nie zastanawiam się nad przyczynami jego trudności. Wolałbym/wolałabym w ogóle nie pracować z pacjentami.

3. Zajęcia prowadzone są po angielsku w międzynarodowej grupie. Jak czujesz się, czytając anglojęzyczną literaturę neuronaukową, pisząc raporty z badań i prezentując wyniki przed osobami z różnych krajów?

Swobodnie — publikacje po angielsku czytam na co dzień, a dyskusje w międzynarodowym zespole bardzo mnie rozwijają. Czytam bez problemu, ale pisanie i wystąpienia po angielsku wciąż wymagają ode mnie pracy. Niepewnie — wolę uczyć się i pracować wyłącznie po polsku.

4. Dostajesz do analizy dane z badania EEG lub neuroobrazowania. Jak się do tego zabierasz?

Uczę się potrzebnych narzędzi i metod statystycznych, a każdy krok analizy starannie dokumentuję. Proszę kogoś bardziej doświadczonego, żeby przeprowadził analizę, i tylko przeglądam wyniki. Unikam analizy danych — interesuje mnie wyłącznie teoria.

5. Jak podchodzisz do statystyki i programowania w pracy badawczej?

Traktuję je jako podstawowe narzędzia neuronaukowca i chętnie rozwijam swoje umiejętności. Korzystam z gotowych rozwiązań, kiedy naprawdę muszę. To przeszkoda, której wolałbym/wolałabym unikać.

6. Planujesz badanie z udziałem osób z zaburzeniami pamięci. O czym myślisz w pierwszej kolejności?

O świadomej zgodzie, komforcie uczestników i takich zadaniach, które będą dla nich wykonalne, a zarazem dadzą wiarygodne dane. Głównie o tym, jak najszybciej zebrać wymaganą liczbę osób. Nie zastanawiam się nad tym — procedury to sprawa promotora.

7. Znajomy przekonuje Cię, że aplikacja do „treningu mózgu” podniesie jego inteligencję. Jak reagujesz?

Pytam, jakie badania to potwierdzają, i zastanawiam się, czy poprawa w grze przekłada się na codzienne funkcjonowanie. Mówię, że nie wiem, ale może warto spróbować. Sam/sama ją instaluję, bo brzmi przekonująco.

8. Który temat pracy magisterskiej najbardziej by Cię wciągnął?

Związek między zmianami w mózgu a objawami zaburzeń, np. depresji, choroby Parkinsona lub otępienia. Przegląd literatury na dowolny temat z pogranicza psychologii i biologii. Temat jak najdalszy od biologii i pracy z danymi.

9. Jak widzisz swoją pracę po studiach magisterskich?

W laboratorium badawczym, ośrodku klinicznym albo zespole, który łączy naukę z diagnostyką i terapią — być może na doktoracie. Gdzieś na styku nauki i zdrowia, ale nie mam jeszcze sprecyzowanych planów. W zawodzie niezwiązanym ani z badaniami, ani z pracą z pacjentami.

10. Co najbardziej motywuje Cię do studiów magisterskich na kierunku Cognitive and Clinical Neuroscience?

Chęć zrozumienia, jak działa mózg w zdrowiu i w chorobie, oraz przekładania wyników badań na lepszą diagnostykę i leczenie. Ciekawość najnowszych odkryć w neuronauce. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie