DLACZEGO WARTO STUDIOWAĆ FIZYKĘ?
Fizyka zajmuje się badaniem i wyjaśnianiem najbardziej fundamentalnych procesów zachodzących w przyrodzie. Studiowanie jej daje więc szansę na zrozumienie najbardziej ogólnych i powszechnych praw rządzących funkcjonowaniem otaczającego nas świata oraz na poznanie jego struktury. Bez osiągnięć fizyków nie byłoby całej nowoczesnej technologii, np.: telefonów komórkowych, komputerów, telewizji HD i nowoczesnych telewizorów. Studiowanie fizyki pozwala zrozumieć zasady funkcjonowania urządzeń technicznych. Jest znakomitą szkołą myślenia praktycznego i ścisłego zarazem.
Zdobyte w trakcie studiowania fizyki umiejętności rozwiązywania rozmaitych problemów są poszukiwane na rynku pracy, a globalny rozwój nowoczesnych technologii daje szansę na zgodne z wykształceniem zatrudnienie nie tylko w Polsce.
DLACZEGO WARTO STUDIOWAĆ FIZYKĘ?
- UMK jest uznanym ośrodkiem badań w dziedzinie fizyki atomowej, molekularnej, fizyki ciała stałego, optoelektroniki i mikroelektroniki, biofizyki i fizyki medycznej oraz w wielu dziedzinach fizyki teoretycznej: informatyki kwantowej, fizyki matematycznej, chemii kwantowej, fizyki chaosu oraz informatyki stosowanej i sztucznej inteligencji,
- prowadzi się tu prace dotyczące wykorzystania luminescencji m.in. w badaniach procesów fizyko-chemicznych ważnych w biologii i medycynie,
- absolwent i pracownik Wydziału zdobył jako jedyny Polak nagrodę EURY w wysokości 1,2 mln euro przeznaczoną na dalsze badania w dziedzinie funkcjonalnej tomografii optycznej, w prace nad opracowaniem i komercjalizacją tomografu zawsze zaangażowani są doktoranci i studenci Wydziału,
- w Instytucie Fizyki ma swoją siedzibę Krajowe Laboratorium Fizyki Atomowej, Molekularnej i Optycznej (FAMO), w którym m.in. otrzymano pierwszy na wschód od Łaby kondensat Bosego-Einsteina a trzej młodzi doktoranci zmierzyli "kształt" fotonu; w tym miejscu wykonuje się doświadczenia nad teleportacją stanów kwantowych, czy zatrzymaniem światła,
- praktycznie codzienny kontakt z komputerami, co znajduje formalne potwierdzenie na uzyskiwanym dyplomie, i najnowocześniejszą aparaturą badawczą pozwala zdobyć umiejętności wysoko cenione na coraz bardziej wybrednym rynku pracy,
- studenci fizyki mogą skorzystać z wyjazdów na stypendia zagraniczne (w ramach programu ERASMUS),
- mają możliwość studiowania w innych ośrodkach w Polsce (w ramach programu MOST),
- kierunek posiada akredytację Państwowej Komisji Akredytacyjnej.
CO PO STUDIACH?
Absolwenci fizyki UMK mają możliwość kontynuowania kształcenia na studiach doktoranckich.
Absolwenci fizyki UMK zatrudniani są na przykład:
- w przemyśle np. jako specjaliści w branży elektronicznej i usługach,
- jako pracownicy laboratoriów i innych ośrodków badawczych oraz wdrażających najnowsze technologie,
- jako nauczyciele fizyki w placówkach oświatowych (absolwenci specjalności: nauczanie fizyki),
- w specjalistycznych jednostkach służby zdrowia,
- w bankowości i innych instytucjach finansowych (z uwagi na świetne kwalifikacje związane z obsługą komputerów i systemów komputerowych oraz ścisłość myślenia),
- wszędzie tam, gdzie przydatna jest umiejętność modelowania różnorodnych procesów.
FIZYKA KIERUNKIEM ZAMAWIANYM
W latach 01.06.2009 - 31.12.2015 kierunek fizyka jest kierunkiem zamawianym. Rekrutacja na ten kierunek zamawiany obowiązuje podczas naboru w latach 2009/2010, 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013.

Astrofizyk rzadko spędza noce przy okularze teleskopu. Znacznie częściej siedzi przed komputerem: analizuje dane z obserwatoriów naziemnych i satelitów, pisze programy do symulacji albo zmaga się z równaniem, które ma opisać narodziny gwiazdy. To naukowiec, który za pomocą fizyki i matematyki próbuje zrozumieć zjawiska odległe o miliony lat świetlnych – galaktyki, czarne dziury, wybuchy supernowych – ale też aktywność Słońca, która wpływa na satelity i sieci energetyczne na Ziemi.

Odkrywanie tajemnic wszechświata to codzienne zadanie astronomów, którzy zamieniają teleskopy w potężne wehikuły czasu. Praca ta polega na analizie niewyobrażalnych ilości danych i modelowaniu zjawisk zachodzących miliony lat świetlnych od Ziemi. To fascynująca ścieżka dla osób łączących pasję do nocnego nieba z biegłością w zaawansowanej matematyce i programowaniu, pozwalająca zrozumieć ewolucję galaktyk i mechanikę całego kosmosu.

Jak to możliwe, że światło padające na liść zamienia się w energię chemiczną? Dlaczego impuls nerwowy biegnie wzdłuż włókna z określoną szybkością, a białko zwija się zawsze w ten sam kształt? Biofizyk szuka odpowiedzi językiem fizyki: mierzy, modeluje i liczy tam, gdzie biolog zwykle opisuje. Pracuje z aparaturą, która pozwala zajrzeć w pojedyncze cząsteczki – od spektrometrów po mikroskopy fluorescencyjne – i z komputerem, na którym symuluje zachowanie białek czy błon komórkowych. To zawód dla kogoś, kogo fascynuje zarówno życie, jak i równania.

Dla wielu to jedynie skomplikowane wzory na tablicy, jednak w rzeczywistości praca ta stanowi fundament nowoczesnego świata. Od smartfona w kieszeni po tomograf komputerowy w szpitalu – za każdym z tych wynalazków stoi człowiek, który zrozumiał prawa rządzące materią. To profesja dla osób, które nie zadowalają się powierzchownymi odpowiedziami i chcą wiedzieć, dlaczego wszechświat działa w określony sposób. Łączy abstrakcyjne myślenie matematyczne z eksperymentami, które zmieniają naszą codzienność.

Lekarz decyduje, że guz trzeba napromienić. Ale to fizyk medyczny wylicza, jak ułożyć wiązki promieniowania, żeby zniszczyć komórki nowotworowe, a oszczędzić serce czy rdzeń kręgowy leżące tuż obok. Pacjent rzadko go widzi, choć od jego obliczeń i pomiarów zależy skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Fizyk medyczny pracuje w radioterapii, diagnostyce obrazowej i medycynie nuklearnej: planuje leczenie, sprawdza aparaturę, mierzy dawki i dba o to, by promieniowanie służyło pacjentom, nie szkodząc im ani personelowi.

Wchodzisz do nowej restauracji i po kwadransie bolą Cię uszy od gwaru. W sali wykładowej z ostatnich rzędów nie da się zrozumieć prowadzącego. Za ścianą sąsiada słychać każdą rozmowę. Takie problemy nie biorą się z przypadku – i nie znikają same. Inżynier akustyk zajmuje się dźwiękiem jako zjawiskiem fizycznym: mierzy go, oblicza, modeluje i projektuje tak, by w salach koncertowych muzyka brzmiała pięknie, w biurach panował spokój, a hałas z drogi nie odbierał ludziom snu. To zawód na styku fizyki, budownictwa, elektroniki i ochrony środowiska.

Wstrząs w kopalni trwa ułamek sekundy, ale geofizyk górniczy pracuje na długo przed nim i długo po nim. Zamiast kilofa używa geofonów, sejsmometrów i obliczeń. Nasłuchuje górotworu, rejestruje drgania, lokalizuje ogniska wstrząsów i ocenia, gdzie skały są nadmiernie naprężone. Na tej podstawie pomaga zdecydować, czy daną ścianę można dalej bezpiecznie eksploatować i jakie środki zapobiegawcze zastosować. To zawód dla kogoś, kto łączy fizykę, geologię i analizę danych z odpowiedzialnością za ludzi pod ziemią.

Promieniowania nie widać, nie czuć i nie słychać, a mimo to można je bardzo dokładnie zmierzyć i skutecznie się przed nim chronić. Korzystają z niego elektrownie jądrowe i reaktory badawcze, ale też szpitale, laboratoria i zakłady przemysłowe, które prześwietlają spoiny. Inżynier systemów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej dba o to, by energia jądrowa i źródła promieniowania były bezpieczne dla ludzi i środowiska. Analizuje ryzyko, projektuje zabezpieczenia, mierzy dawki i kontroluje obiekty — z precyzją, bez której w tej dziedzinie nie da się pracować.

Jutrzejszą pogodę przewiduje synoptyk. Klimatolog zadaje inne pytanie: jak zmieniały się temperatura, opady i wiatr przez dziesięciolecia i stulecia, skąd biorą się te zmiany i czego można się spodziewać w przyszłości? Odpowiedzi potrzebują urbaniści projektujący miasta odporne na upały, rolnicy wybierający odmiany roślin, energetycy planujący farmy wiatrowe i lekarze badający wpływ pogody na zdrowie. Klimatolog łączy fizykę atmosfery, geografię, statystykę i programowanie, a jego praca zaczyna się od danych – ogromnych ilości danych.
Prowadzi zajęcia dydaktyczno-wychowawcze nauczając fizyki i astronomii w gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych, dbając, aby uczniowie nabyli wiedzę i umiejętności określone w podstawach programowych kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół.
Fizyka - studia (II st.) trwają przynajmniej 4 semestry, ECTS≥120. Absolwent posiada poszerzoną – w stosunku do studiów pierwszego stopnia – wiedzę ogólną z zakresu nauk fizycznych oraz wiedzę specjalistyczną w wybranej specjalności. Absolwent posiada wiedzę i umiejętności pozwalające na definiowanie oraz rozwiązywanie problemów fizycznych – zarówno rutynowych jak i niestandardowych. Potrafi korzystać z literatury oraz prowadzić dyskusje fachowe zarówno ze specjalistami jak i niespecjalistami.
Fizyka
Fizyka (z stgr. φύσις, physis – „natura”) – nauka przyrodnicza zajmująca się badaniem najbardziej fundamentalnych i uniwersalnych właściwości oraz przemian materii i energii, a także oddziaływań między nimi. Do opisu zjawisk fizycznych fizycy używają wielkości fizycznych, wyrażonych za pomocą pojęć matematycznych, takich jak liczba, wektor, tensor. Tworząc hipotezy i teorie fizyki, budują relacje pomiędzy wielkościami fizycznymi.
Fizyka
(…) fizyka ma w sobie coś pięknego, coś na wpół religijnego.
Autor: Tomasz Konecki, wywiad, 2001
Fizyka
W latach 60. w fizyce niewiele się działo. W biologii – przeciwnie. Często odwiedzałem zatem biologów, patrzyłem co robią, z czasem zacząłem im pomagać. Zorientowałem się, że sprawia mi to ogromną przyjemność. No i zostałem biologiem.
Autor: Walter Gilbert, Bo w nauce ważna jest elegancja, wyborcza.pl, 21 czerwca 2007
Fizyka
Zapytajcie żony jakiegokolwiek fizyka, a zobaczycie. Każda powie, z jaką to zuchwałą rywalką przyszło jej się zmierzyć. Albo musi skapitulować, albo pogodzić się. Fizyka to najbardziej wymagająca, a czasem najbardziej niszcząca kochanka. Dzień i noc, latem i zimą, rano i wieczorem śledzi cię, ma nad tobą władzę, nagradza cię i wprowadza w stan rozpaczy. Niszczy cię jak najgorsza nerwica natręctw. Ale daje też podniecenie, radość i najwyższe poczucie spełnienia.
Autor: Georges Charpak, wyborcza.pl, 1 października 2010