Dwuletnie stacjonarne studia II stopnia na kierunku Fizyka są przeznaczone dla absolwentów z dyplomem licencjata lub inżyniera fizyki lub kierunku pokrewnego. W momencie rozpoczęcia studiów studenci wybierają, zgodnie ze swoimi zainteresowaniami, jedną z oferowanych specjalności. Studia kończą się zrealizowaniem pracy magisterskiej i uzyskaniem tytułu zawodowego magistra fizyki. Absolwenci specjalności nauczycielskich uzyskują prawo nauczania dwóch przedmiotów w szkołach ponadgimnazjalnych.
Astrofizyk rzadko spędza noce przy okularze teleskopu. Znacznie częściej siedzi przed komputerem: analizuje dane z obserwatoriów naziemnych i satelitów, pisze programy do symulacji albo zmaga się z równaniem, które ma opisać narodziny gwiazdy. To naukowiec, który za pomocą fizyki i matematyki próbuje zrozumieć zjawiska odległe o miliony lat świetlnych – galaktyki, czarne dziury, wybuchy supernowych – ale też aktywność Słońca, która wpływa na satelity i sieci energetyczne na Ziemi.
Odkrywanie tajemnic wszechświata to codzienne zadanie astronomów, którzy zamieniają teleskopy w potężne wehikuły czasu. Praca ta polega na analizie niewyobrażalnych ilości danych i modelowaniu zjawisk zachodzących miliony lat świetlnych od Ziemi. To fascynująca ścieżka dla osób łączących pasję do nocnego nieba z biegłością w zaawansowanej matematyce i programowaniu, pozwalająca zrozumieć ewolucję galaktyk i mechanikę całego kosmosu.
Jak to możliwe, że światło padające na liść zamienia się w energię chemiczną? Dlaczego impuls nerwowy biegnie wzdłuż włókna z określoną szybkością, a białko zwija się zawsze w ten sam kształt? Biofizyk szuka odpowiedzi językiem fizyki: mierzy, modeluje i liczy tam, gdzie biolog zwykle opisuje. Pracuje z aparaturą, która pozwala zajrzeć w pojedyncze cząsteczki – od spektrometrów po mikroskopy fluorescencyjne – i z komputerem, na którym symuluje zachowanie białek czy błon komórkowych. To zawód dla kogoś, kogo fascynuje zarówno życie, jak i równania.
Dla wielu to jedynie skomplikowane wzory na tablicy, jednak w rzeczywistości praca ta stanowi fundament nowoczesnego świata. Od smartfona w kieszeni po tomograf komputerowy w szpitalu – za każdym z tych wynalazków stoi człowiek, który zrozumiał prawa rządzące materią. To profesja dla osób, które nie zadowalają się powierzchownymi odpowiedziami i chcą wiedzieć, dlaczego wszechświat działa w określony sposób. Łączy abstrakcyjne myślenie matematyczne z eksperymentami, które zmieniają naszą codzienność.
Lekarz decyduje, że guz trzeba napromienić. Ale to fizyk medyczny wylicza, jak ułożyć wiązki promieniowania, żeby zniszczyć komórki nowotworowe, a oszczędzić serce czy rdzeń kręgowy leżące tuż obok. Pacjent rzadko go widzi, choć od jego obliczeń i pomiarów zależy skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Fizyk medyczny pracuje w radioterapii, diagnostyce obrazowej i medycynie nuklearnej: planuje leczenie, sprawdza aparaturę, mierzy dawki i dba o to, by promieniowanie służyło pacjentom, nie szkodząc im ani personelowi.
Wchodzisz do nowej restauracji i po kwadransie bolą Cię uszy od gwaru. W sali wykładowej z ostatnich rzędów nie da się zrozumieć prowadzącego. Za ścianą sąsiada słychać każdą rozmowę. Takie problemy nie biorą się z przypadku – i nie znikają same. Inżynier akustyk zajmuje się dźwiękiem jako zjawiskiem fizycznym: mierzy go, oblicza, modeluje i projektuje tak, by w salach koncertowych muzyka brzmiała pięknie, w biurach panował spokój, a hałas z drogi nie odbierał ludziom snu. To zawód na styku fizyki, budownictwa, elektroniki i ochrony środowiska.
Wstrząs w kopalni trwa ułamek sekundy, ale geofizyk górniczy pracuje na długo przed nim i długo po nim. Zamiast kilofa używa geofonów, sejsmometrów i obliczeń. Nasłuchuje górotworu, rejestruje drgania, lokalizuje ogniska wstrząsów i ocenia, gdzie skały są nadmiernie naprężone. Na tej podstawie pomaga zdecydować, czy daną ścianę można dalej bezpiecznie eksploatować i jakie środki zapobiegawcze zastosować. To zawód dla kogoś, kto łączy fizykę, geologię i analizę danych z odpowiedzialnością za ludzi pod ziemią.
Promieniowania nie widać, nie czuć i nie słychać, a mimo to można je bardzo dokładnie zmierzyć i skutecznie się przed nim chronić. Korzystają z niego elektrownie jądrowe i reaktory badawcze, ale też szpitale, laboratoria i zakłady przemysłowe, które prześwietlają spoiny. Inżynier systemów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej dba o to, by energia jądrowa i źródła promieniowania były bezpieczne dla ludzi i środowiska. Analizuje ryzyko, projektuje zabezpieczenia, mierzy dawki i kontroluje obiekty — z precyzją, bez której w tej dziedzinie nie da się pracować.
Jutrzejszą pogodę przewiduje synoptyk. Klimatolog zadaje inne pytanie: jak zmieniały się temperatura, opady i wiatr przez dziesięciolecia i stulecia, skąd biorą się te zmiany i czego można się spodziewać w przyszłości? Odpowiedzi potrzebują urbaniści projektujący miasta odporne na upały, rolnicy wybierający odmiany roślin, energetycy planujący farmy wiatrowe i lekarze badający wpływ pogody na zdrowie. Klimatolog łączy fizykę atmosfery, geografię, statystykę i programowanie, a jego praca zaczyna się od danych – ogromnych ilości danych.
Prowadzi zajęcia dydaktyczno-wychowawcze nauczając fizyki i astronomii w gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych, dbając, aby uczniowie nabyli wiedzę i umiejętności określone w podstawach programowych kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół.
Fizyka - studia (II st.) trwają przynajmniej 4 semestry, ECTS≥120. Absolwent posiada poszerzoną – w stosunku do studiów pierwszego stopnia – wiedzę ogólną z zakresu nauk fizycznych oraz wiedzę specjalistyczną w wybranej specjalności. Absolwent posiada wiedzę i umiejętności pozwalające na definiowanie oraz rozwiązywanie problemów fizycznych – zarówno rutynowych jak i niestandardowych. Potrafi korzystać z literatury oraz prowadzić dyskusje fachowe zarówno ze specjalistami jak i niespecjalistami.
Fizyka
Fizyka (z stgr. φύσις, physis – „natura”) – nauka przyrodnicza zajmująca się badaniem najbardziej fundamentalnych i uniwersalnych właściwości oraz przemian materii i energii, a także oddziaływań między nimi. Do opisu zjawisk fizycznych fizycy używają wielkości fizycznych, wyrażonych za pomocą pojęć matematycznych, takich jak liczba, wektor, tensor. Tworząc hipotezy i teorie fizyki, budują relacje pomiędzy wielkościami fizycznymi.
Fizyka
Fizyka jest jak seks: pewnie, że może dawać jakieś praktyczne rezultaty, ale nie dlatego to robimy.
Physics is like sex: sure, it may give some practical results, but that’s not why we do it. (ang.)
Fizyka
W nauce istnieje tylko fizyka, reszta to zbieranie znaczków.
All science is either physics or stamp collecting. (ang.)
Fizyka
(…) fizyka ma w sobie coś pięknego, coś na wpół religijnego.
Autor: Tomasz Konecki, wywiad, 2001
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
