Język wykładowy: polski
Grupa kierunków: inżynieryjno-techniczne
System studiów: stacjonarne, niestacjonarne
Budowa zwykle kojarzy się z dźwigiem i murowaniem ścian na suchym placu. Inżynier budownictwa wodnego pracuje tam, gdzie największym przeciwnikiem jest woda: buduje zapory, śluzy, porty, nabrzeża, wały przeciwpowodziowe i umocnienia brzegów. Jego konstrukcje muszą wytrzymać napór rzeki w czasie powodzi, uderzenia sztormowych fal i lód, który wiosną sunie korytem. To praca o ogromnej odpowiedzialności, bo od jakości tych budowli zależy bezpieczeństwo całych miast i regionów.
Komunikat powodziowy w wiadomościach trwa kilkanaście sekund: „fala kulminacyjna dotrze jutro wieczorem”. Za tym zdaniem stoją pomiary na rzekach, modele przepływu i ludzie, którzy potrafią z nich wyczytać, jak wysoko podniesie się woda. Inżynier inżynierii środowiska zajmujący się gospodarką wodną i hydrologią bada, ile wody płynie w rzekach, ile jest jej w gruncie i zbiornikach, i jak ją mądrze dzielić między miasta, rolnictwo, przemysł i przyrodę. Pracuje też nad tym, by powodzie i susze wyrządzały jak najmniej szkód.
Po ulewie pole stoi pod wodą, a kilka tygodni później ta sama ziemia pęka od suszy. Rolnik nie ma wpływu na pogodę, ale ma wpływ na to, jak woda zachowuje się na jego gruntach — i tu wkracza inżynier od melioracji. Kojarzy się z kopaniem rowów, a w rzeczywistości projektuje całe systemy: odwadniające i nawadniające, zastawki, stawy, małą retencję, zabezpieczenia przeciwpowodziowe, wodociągi i oczyszczalnie na wsi. Jego zadaniem jest tak gospodarować wodą na terenach rolniczych, by służyła jednocześnie ludziom, uprawom i przyrodzie.
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
