Kierunek Diagnostyka i rzeczoznawstwo samochodowe - Uniwersytet Radomski im. Kazimierza Pułaskiego, URad (Radom) - Polska, Radom - Studia magisterskie II stopnia - kierunki studiów i testy predyspozycji

1. Na praktykach w serwisie przyjeżdża auto z zapaloną kontrolką silnika, które nierówno pracuje po zimnym rozruchu. Od czego zaczynasz?

Odczytuję kody usterek i dane bieżące testerem, porównuję je z wartościami wzorcowymi, a podejrzane podzespoły sprawdzam pomiarami, zanim cokolwiek wymienię. Kasuję błędy i sprawdzam, czy kontrolka wróci. Wymieniam na próbę kilka części, które najczęściej się psują.

2. Klient chce kupić używany samochód i prosi Cię o ocenę jego stanu. Na co zwracasz uwagę?

Mierzę grubość lakieru, oglądam spoiny i szczeliny nadwozia, sprawdzam historię i zgodność oznaczeń, robię diagnostykę komputerową i jazdę próbną — a wnioski spisuję. Oglądam auto z zewnątrz i słucham pracy silnika. Patrzę, czy auto dobrze się prezentuje.

3. Po kolizji ubezpieczyciel i właściciel auta zupełnie inaczej oceniają zakres szkody. Jak podchodzisz do sprawy?

Robię oględziny i dokumentację zdjęciową, ustalam, które uszkodzenia wynikają z tego zdarzenia, a które są wcześniejsze, i rzetelnie uzasadniam wycenę — niezależnie od tego, kto zlecił opinię. Szukam kompromisu pośrodku między obiema wycenami. Przyznaję rację stronie, która mi płaci.

4. Masz napisać opinię techniczną, którą przeczyta prawnik bez wykształcenia technicznego. Jak ją przygotowujesz?

Opisuję metodę, wyniki pomiarów i wnioski jasnym językiem, każdy wniosek popieram dowodem, a fachowe pojęcia krótko wyjaśniam. Piszę fachowym językiem — kto zechce, ten zrozumie. Ograniczam się do krótkiej konkluzji bez uzasadnienia.

5. W nowoczesnym aucie usterka pojawia się tylko czasami, a w pamięci sterowników nie ma żadnego błędu. Co robisz?

Rejestruję parametry podczas jazdy w warunkach, w których usterka występuje, analizuję przebiegi i sprawdzam połączenia oraz komunikację między sterownikami. Proszę klienta, żeby przyjechał, gdy usterka będzie stała. Mówię, że auto jest sprawne.

6. Uczestniczysz w analizie wypadku: są ślady na jezdni, uszkodzenia pojazdów i nagranie z kamery. Co Cię najbardziej wciąga?

Odtworzenie przebiegu zdarzenia — prędkości, torów ruchu i chwili reakcji kierowców — tak, by wnioski wynikały z faktów, a nie z przypuszczeń. Ustalenie winnego na podstawie samego nagrania. Wolę naprawiać auta, niż analizować zdarzenia.

7. Do serwisów trafia coraz więcej aut hybrydowych i elektrycznych. Jak na to reagujesz?

Uczę się budowy układów wysokiego napięcia i zasad bezpiecznej pracy przy nich, bo diagnostyka i ocena takich aut będą coraz ważniejsze. Poczekam, aż będzie ich więcej — wtedy się nauczę. Zostaję przy autach spalinowych.

8. Właściciel auta naciska, żeby w opinii zawyżyć wartość szkody, bo „i tak zapłaci ubezpieczyciel”. Co odpowiadasz?

Spokojnie tłumaczę, że opinia musi być rzetelna i bezstronna, i wyceniam wyłącznie to, co wynika z oględzin i dokumentacji. Szukam sposobu, żeby trochę mu pomóc. Zgadzam się, skoro to klient zlecił opinię.

9. Masz ustalić wartość rynkową kilkuletniego auta do rozliczenia szkody. Jak się do tego zabierasz?

Ustalam wyposażenie i stan techniczny, porównuję z ofertami podobnych aut, uwzględniam przebieg i historię napraw i stosuję uznane metody wyceny. Sprawdzam kilka ogłoszeń i biorę średnią. Szacuję wartość na oko.

10. Co najbardziej motywuje Cię do studiów magisterskich na kierunku Diagnostyka i rzeczoznawstwo samochodowe?

Chcę łączyć wiedzę techniczną z bezstronną oceną — diagnozować trudne usterki, wyceniać pojazdy i szkody oraz przygotowywać opinie, na których inni mogą polegać. Motoryzacja to moja pasja, więc to naturalny wybór. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie

Diagnostyka i rzeczoznawstwo samochodowe

⇑Diagnostyka i rzeczoznawstwo samochodowe na URad

⇑Test: sprawdź czy Diagnostyka i rzeczoznawstwo samochodowe to kierunek dla Ciebie

⇑Definicje i cytaty