Dla wielu to jedynie skomplikowane wzory na tablicy, jednak w rzeczywistości praca ta stanowi fundament nowoczesnego świata. Od smartfona w kieszeni po tomograf komputerowy w szpitalu – za każdym z tych wynalazków stoi człowiek, który zrozumiał prawa rządzące materią. To profesja dla osób, które nie zadowalają się powierzchownymi odpowiedziami i chcą wiedzieć, dlaczego wszechświat działa w określony sposób. Łączy abstrakcyjne myślenie matematyczne z eksperymentami, które zmieniają naszą codzienność.
Prąd w gniazdku i ciepło w kaloryferze zaczynają się daleko od domu: w bloku elektrowni, na farmie wiatrowej, w stacji transformatorowej, w liniach przesyłowych i kilometrach rurociągów. Ktoś musi te obiekty zbudować — wylać fundament pod turbinę, postawić słupy, poprowadzić trasę sieci ciepłowniczej, zmontować kocioł i przeprowadzić rozruch. Inżynier budownictwa tej specjalności łączy wiedzę budowlaną z energetyczną: projektuje, kieruje budową i dba, by instalacja po uruchomieniu działała bezpiecznie przez lata.
Prąd w gniazdku i ciepło w kaloryferze wydają się czymś oczywistym — dopóki nie zabraknie ich w mroźny wieczór. To, że działają, zawdzięczamy między innymi inżynierom energetyki. Projektują sieci, stacje i instalacje, nadzorują budowę elektrowni i ciepłowni, planują przeglądy i remonty, analizują awarie i szukają sposobów, by marnować mniej energii. Pracują na styku elektrotechniki, mechaniki i informatyki, a coraz częściej także odnawialnych źródeł, magazynów energii i inteligentnego sterowania siecią.
Włączasz czajnik, odkręcasz ciepłą wodę, a kaloryfer w mroźny wieczór grzeje bez zarzutu. Rzadko myślimy o tym, że gdzieś w tym samym czasie pracuje kocioł, turbina i generator, a ktoś pilnuje, żeby nic nie przerwało tej pracy. Inżynier mechanik od maszyn i urządzeń energetycznych projektuje, buduje, uruchamia i nadzoruje kotły, turbiny, sprężarki, pompy i wymienniki ciepła. To zawód dla osób, które lubią wielką skalę, fizykę w praktyce i odpowiedzialność za urządzenia, od których zależy energia dla całych miast.
Promieniowania nie widać, nie czuć i nie słychać, a mimo to można je bardzo dokładnie zmierzyć i skutecznie się przed nim chronić. Korzystają z niego elektrownie jądrowe i reaktory badawcze, ale też szpitale, laboratoria i zakłady przemysłowe, które prześwietlają spoiny. Inżynier systemów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej dba o to, by energia jądrowa i źródła promieniowania były bezpieczne dla ludzi i środowiska. Analizuje ryzyko, projektuje zabezpieczenia, mierzy dawki i kontroluje obiekty — z precyzją, bez której w tej dziedzinie nie da się pracować.
Energetyka
Energetyka – dział nauki i techniki, a także gałąź przemysłu, która zajmuje się przetwarzaniem dostępnych form energii na postać łatwą do wykorzystania przy zasilaniu wszelkich procesów przemysłowych, a także napędzaniu maszyn i urządzeń używanych w życiu codziennym.
Energetyka jądrowa
Energetyka jądrowa – zespół zagadnień związanych z uzyskiwaniem na skalę przemysłową energii z rozszczepienia ciężkich jąder pierwiastków (głównie uranu 235).
Energetyka jądrowa
Warto zdać sobie sprawę, że o w pełni niezależnych ekspertów jest trudno, bo wydają wyroki we własnej sprawie. W końcu trudno spodziewać się, by fizycy jądrowi i, nieliczni w Polsce, ludzie wykształceni w energetyce jądrowej mogli nie popierać programu jądrowego. Znam jednak prosty test na rzetelność eksperta. Gdy mówi, że „nie ma alternatywy dla programu jądrowego”, przestaje być ekspertem, staje się lobbystą (podobnie jak ekspert zielonych wyrażający fundamentalny sprzeciw przeciwko jądrowej opcji).
Autor: Edwin Bendyk, Atom poza kontrolą, krytykapolityczna.pl, 15 września 2011
Energetyka jądrowa
W latach 50. i 60., może nawet na początku lat 80., opór wobec pozyskiwania energii z atomu był bardzo duży, podobnie zresztą jak wrażliwość społeczna w tej kwestii. W drodze licznych kampanii promujących pozytywny wizerunek energii jądrowej lobby atomowemu i rządzącym udało się jednak stopniowo osłabić tę niechęć. (…) Naszym elitom udało się sprowadzić tę kwestię do poziomu technicznych kalkulacji ryzyka awarii reaktora, a tym samym pozbawić głosu przeciętnego obywatela. Dyskusję zdominował bowiem specjalistyczny żargon i wiedza techniczna. W tym kontekście przed dyskursem demokratycznym rysuje się bardzo poważne wyzwanie – jak kontrolować technokrację?
Autor: Kenichi Mishima, rozmowa Christine Pries, Od Hiroszimy do Fukuszimy, „Frankfurter Rundschau”, tłum. „Forum”, 28 marca 2011.
Energetyka jądrowa
Nie należy kwestionować energii jądrowej jako takiej, ale jej sposób funkcjonowania wyłączony spod republikańskiej kontroli. Technokracja często wypiera demokrację.
Autor: Michel Onfray, Strach się leje, „Le Point”, tłum „Forum”, 18 kwietnia 2011.
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
