Język wykładowy: polski
Grupa kierunków: medyczne, o zdrowiu
System studiów: stacjonarne
Jak to możliwe, że światło padające na liść zamienia się w energię chemiczną? Dlaczego impuls nerwowy biegnie wzdłuż włókna z określoną szybkością, a białko zwija się zawsze w ten sam kształt? Biofizyk szuka odpowiedzi językiem fizyki: mierzy, modeluje i liczy tam, gdzie biolog zwykle opisuje. Pracuje z aparaturą, która pozwala zajrzeć w pojedyncze cząsteczki – od spektrometrów po mikroskopy fluorescencyjne – i z komputerem, na którym symuluje zachowanie białek czy błon komórkowych. To zawód dla kogoś, kogo fascynuje zarówno życie, jak i równania.
Współczesna biologia to nie tylko mikroskopy i odczynniki chemiczne, ale przede wszystkim terabajty surowych danych ukrytych w sekwencjach DNA. Odczytanie tego biologicznego szyfru wymaga umiejętności wykraczających poza tradycyjne nauki przyrodnicze. W tym miejscu pojawia się specjalista, który łączy wiedzę o żywych organizmach z zaawansowaną inżynierią oprogramowania. To zawód dla osób, które widzą w naturze algorytmy i potrafią wykorzystać moc obliczeniową komputerów do rozwiązywania zagadek, z którymi ludzki umysł nie poradziłby sobie samodzielnie.
Dla wielu to jedynie skomplikowane wzory na tablicy, jednak w rzeczywistości praca ta stanowi fundament nowoczesnego świata. Od smartfona w kieszeni po tomograf komputerowy w szpitalu – za każdym z tych wynalazków stoi człowiek, który zrozumiał prawa rządzące materią. To profesja dla osób, które nie zadowalają się powierzchownymi odpowiedziami i chcą wiedzieć, dlaczego wszechświat działa w określony sposób. Łączy abstrakcyjne myślenie matematyczne z eksperymentami, które zmieniają naszą codzienność.
Lekarz decyduje, że guz trzeba napromienić. Ale to fizyk medyczny wylicza, jak ułożyć wiązki promieniowania, żeby zniszczyć komórki nowotworowe, a oszczędzić serce czy rdzeń kręgowy leżące tuż obok. Pacjent rzadko go widzi, choć od jego obliczeń i pomiarów zależy skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Fizyk medyczny pracuje w radioterapii, diagnostyce obrazowej i medycynie nuklearnej: planuje leczenie, sprawdza aparaturę, mierzy dawki i dba o to, by promieniowanie służyło pacjentom, nie szkodząc im ani personelowi.
Współczesne szpitale to nie tylko stetoskopy i skalpele, ale przede wszystkim skomplikowane sieci serwerów i terabajty danych. Informatyk medyczny stanowi brakujące ogniwo między personelem medycznym a zaawansowaną technologią. Bez jego pracy diagnostyka obrazowa staje w miejscu, a historia choroby pacjenta pozostaje niedostępna. To profesja dla osób, które chcą łączyć twardą wiedzę techniczną ze zrozumieniem specyfiki pracy placówek ochrony zdrowia, dbając o to, by cyfrowe narzędzia realnie wspierały proces leczenia, a nie go utrudniały.
Na sali operacyjnej wszyscy patrzą na chirurga. Mało kto myśli o tym, że respirator, monitor funkcji życiowych, aparat do znieczulenia i robot chirurgiczny musiał ktoś zaprojektować, przetestować, zainstalować i nauczyć personel ich obsługi. Inżynier biocybernetyki i inżynierii biomedycznej to ktoś, kto rozumie zarówno technikę, jak i ludzkie ciało. Projektuje aparaturę medyczną, implanty i oprogramowanie do analizy sygnałów, dba o sprawność sprzętu w szpitalach i tłumaczy lekarzom technologię, a inżynierom – medycynę.
Promieniowania nie widać, nie czuć i nie słychać, a mimo to można je bardzo dokładnie zmierzyć i skutecznie się przed nim chronić. Korzystają z niego elektrownie jądrowe i reaktory badawcze, ale też szpitale, laboratoria i zakłady przemysłowe, które prześwietlają spoiny. Inżynier systemów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej dba o to, by energia jądrowa i źródła promieniowania były bezpieczne dla ludzi i środowiska. Analizuje ryzyko, projektuje zabezpieczenia, mierzy dawki i kontroluje obiekty — z precyzją, bez której w tej dziedzinie nie da się pracować.
Prowadzi zajęcia dydaktyczne z zakresu nauk fizycznych na poziomie wyższym na różnych rodzajach studiów, przygotowuje książki i skrypty do prowadzonych wykładów i ćwiczeń; wykonuje badania teoretyczne lub doświadczalne w swojej specjalności: w ramach astronomii, biofizyki i poszczególnych dziedzinach fizyki; opracowuje teorie, koncepcje, metody badań i działań; w zależności od posiadanego stopnia naukowego sprawuje opiekę nad studentami lub rozwojem naukowym młodszych stopniem pracowników; uczestniczy w organizacji kształcenia i badań naukowych; bierze udział w życiu naukowym uczelni, organizacji i towarzystw naukowych.
Kształci w zakresie nauk medycznych na poziomie wyższym, prowadzi badania naukowe, opracowuje teorie, koncepcje i metody działania; przygotowuje podręczniki akademickie i publikuje wyniki badań; uczestniczy w organizacji kształcenia i badań naukowych.
Fizyka
Fizyka (z stgr. φύσις, physis – „natura”) – nauka przyrodnicza zajmująca się badaniem najbardziej fundamentalnych i uniwersalnych właściwości oraz przemian materii i energii, a także oddziaływań między nimi. Do opisu zjawisk fizycznych fizycy używają wielkości fizycznych, wyrażonych za pomocą pojęć matematycznych, takich jak liczba, wektor, tensor. Tworząc hipotezy i teorie fizyki, budują relacje pomiędzy wielkościami fizycznymi.
Fizyka medyczna
Fizyka medyczna – dział fizyki wykorzystujący pojęcia, teorie i metody fizyczne w zastosowaniach medycznych (profilaktyka, diagnostyka, terapia, rehabilitacja).
Fizyka
Fizyka jest jak seks: pewnie, że może dawać jakieś praktyczne rezultaty, ale nie dlatego to robimy.
Physics is like sex: sure, it may give some practical results, but that’s not why we do it. (ang.)
Fizyka
W nauce istnieje tylko fizyka, reszta to zbieranie znaczków.
All science is either physics or stamp collecting. (ang.)
Fizyka
(…) fizyka ma w sobie coś pięknego, coś na wpół religijnego.
Autor: Tomasz Konecki, wywiad, 2001
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
