Hutnictwo wciąż kojarzy się z czarno-białym kadrem: dym nad kominami i ludzie w żarze przy rynnie z płynnym metalem. Współczesna huta to jednak w równym stopniu sterownia z ekranami, laboratorium i nieustanny pomiar temperatury, składu chemicznego oraz zużycia energii. Inżynier hutnik odpowiada za to, by z rudy, złomu i dodatków powstała stal albo stop metali nieżelaznych o dokładnie zaplanowanych własnościach — blacha na karoserię, drut na liny, szyna kolejowa. I by stało się to bezpiecznie, oszczędnie i z jak najmniejszym obciążeniem dla środowiska.
Telefon wypada z ręki, a ekran zostaje cały. Implant biodra służy pacjentowi przez długie lata. Łopatka turbiny samolotu pracuje w temperaturze, w której zwykła stal by zmiękła. Za każdą z tych rzeczy stoi materiał, który ktoś dobrał, zbadał i dopracował. Inżynier inżynierii materiałowej to specjalista od tego, z czego zrobione są przedmioty i dlaczego zachowują się tak, a nie inaczej. Bada strukturę metali, ceramiki, polimerów i kompozytów, ulepsza je i projektuje nowe — tak, by wyrób był trwalszy, lżejszy, tańszy lub bardziej przyjazny środowisku.
Wał do skrzyni biegów, korpus pompy, łopatka turbiny – każda z tych części musiała kiedyś zostać wytoczona, wyfrezowana, wycięta albo zespawana. Robią to obrabiarki: od zwykłej tokarki po wieloosiowe centra sterowane numerycznie, wycinarki laserowe i roboty spawalnicze. Inżynier mechanik od maszyn do obróbki metali dba o to, by te urządzenia były dobrze dobrane, sprawne i wykorzystane do granic możliwości. Dobiera parametry, odbiera nowe maszyny, planuje przeglądy, szkoli operatorów i szuka sposobów, by ten sam detal powstawał szybciej, taniej i dokładniej.
Konstruktor rysuje część, ale ktoś musi jeszcze wymyślić, jak ją zrobić. Odlać czy wykuć? Toczyć czy frezować? Hartować, a jeśli tak, to w jakiej temperaturze i jak długo? Na te pytania odpowiada inżynier mechanik specjalizujący się w technologii mechanicznej. Opracowuje procesy odlewania, obróbki plastycznej, skrawania, obróbki cieplnej i spawania, projektuje narzędzia oraz uchwyty i pilnuje, by produkcja szła zgodnie z planem. To zawód dla ludzi, którzy lubią łączyć wiedzę o materiałach z praktycznym myśleniem o tym, co dzieje się na hali.
Kadłub silnika, felga samochodowa, korpus zaworu, a nawet kościelny dzwon – wszystkie zaczynały jako ciekły metal wlany do formy. Odlewnictwo to jedna z najstarszych technik wytwarzania, a jednocześnie dziedzina, w której dziś korzysta się z komputerowych symulacji, drukowanych w 3D form i automatycznych linii. Inżynier odlewnik opracowuje procesy wykonywania odlewów z żeliwa, staliwa, aluminium czy miedzi, dobiera wsad i parametry topienia, nadzoruje produkcję i szuka przyczyn wad. To zawód dla tych, których fascynuje moment, gdy płynny metal zamienia się w gotową część.
Weź do ręki dowolne opakowanie ze sklepowej półki: karton po płatkach, etykietę na butelce, saszetkę z przyprawami. Kolor musi być identyczny na każdej z tysięcy sztuk, nadruk ostry, a lakier i klej odporne na wilgoć i tarcie. Za tym, że tak się dzieje, stoi inżynier poligrafii. Planuje i nadzoruje proces druku — od przygotowania plików i form drukowych, przez pracę maszyn, aż po cięcie, falcowanie, klejenie i oprawę — i pilnuje, by gotowy produkt wyglądał dokładnie tak, jak zatwierdził klient.
Rower, który po latach nadal wygląda jak nowy, brama bez śladu rdzy, metalowy regał w magazynie odporny na uderzenia wózków — trwałość tych rzeczy zależy w dużej mierze od powłoki o grubości porównywalnej z kartką papieru. Inżynier procesu malowania odpowiada za to, by ta cienka warstwa trzymała się mocno i dobrze wyglądała. Planuje przygotowanie powierzchni, dobiera farby i parametry utwardzania, czuwa nad linią lakierniczą i usuwa przyczyny wad, zanim pomalowane części trafią do klienta.
Beton wydaje się najnudniejszym materiałem świata: szara masa wylewana z gruszki betonowozu. Tymczasem od jego składu zależy, czy most przetrwa sto zim, czy strop wytrzyma obciążenie, a ściana z bloczków będzie ciepła. Inżynier technologii betonów projektuje receptury, ustala parametry produkcji cementu, prefabrykatów i betonu komórkowego, bada próbki w laboratorium i szuka sposobów, by produkcja była tańsza, równiejsza i mniej obciążała klimat. To praca dla kogoś, kogo ciekawi chemia ukryta w zwykłym placu budowy.
Kubek z porcelany, płytka w łazience, dachówka i izolator na słupie wysokiego napięcia mają wspólnego przodka: glinę albo inny surowiec mineralny wypalony w piecu. Za każdym z tych wyrobów stoi ktoś, kto wie, jak przygotować masę, jak ją uformować, wysuszyć i wypalić, żeby nic nie pękło, nie zmieniło koloru i nie wyszło krzywe. Inżynier technologii ceramiki łączy chemię, fizykę i praktykę produkcyjną. Prowadzi procesy w zakładach ceramicznych, bada surowce, udoskonala technologie i dba, by piece zużywały jak najmniej energii.
Deska kupiona w markecie potrafi się wygiąć po tygodniu w ciepłym mieszkaniu, a stół z litego drewna przetrwa trzy pokolenia. Różnica nie bierze się z przypadku, tylko z wiedzy o tym, jak drewno schnie, pracuje, łączy się z klejem i znosi obróbkę. Inżynier technologii drewna zamienia pień drzewa w tarcicę, sklejkę, płyty, belki konstrukcyjne, podłogi i meble. Projektuje procesy produkcyjne, dobiera surowce i maszyny, kontroluje jakość i szuka sposobów, by z każdego metra sześciennego drewna wycisnąć jak najwięcej, a odpadów było jak najmniej.
Piasek, soda, wapień i trochę potłuczonych butelek. Po kilkunastu godzinach w piecu nagrzanym do temperatury, w której stal byłaby miękka, powstaje z nich lepka, świecąca masa, a z niej szyby, słoiki, ekrany, izolacja z wełny szklanej czy włókna światłowodów. Inżynier technologii szkła czuwa nad tym, by ta przemiana przebiegała równo, bez pęcherzy i pęknięć, przy jak najmniejszym zużyciu energii. Ustala skład zestawu surowców, prowadzi topienie i formowanie, kontroluje jakość i wprowadza nowe technologie w hutach i zakładach przetwórstwa szkła.
Koszulka, która odprowadza pot, opatrunek, który nie przywiera do rany, pas bezpieczeństwa wytrzymujący ogromne szarpnięcie i geowłóknina wzmacniająca nasyp pod drogą – wszystkie są wyrobami włókienniczymi. Za każdym stoi ktoś, kto dobrał włókno, zaprojektował strukturę materiału i ustawił proces tak, by tysiące metrów miały identyczne właściwości. Inżynier włókiennik łączy wiedzę z chemii, fizyki i mechaniki z wyczuciem materiału. Pracuje nie tylko dla mody, ale też dla medycyny, budownictwa i motoryzacji.
Inżynierka wymyśliła nowy sposób chłodzenia baterii, a mała firma kosmetyczna chce, by nikt nie skopiował jej nazwy i opakowania. Obie potrzebują kogoś, kto rozumie zarówno technikę, jak i prawo. Rzecznik patentowy pomaga chronić wynalazki, znaki towarowe i wzory przemysłowe: ocenia, czy pomysł jest naprawdę nowy, pisze zgłoszenia patentowe, prowadzi sprawy przed urzędami i reprezentuje klientów w sporach o naruszenia. To zawód dla osób, które lubią zrozumieć, jak coś działa, i potrafią opisać to tak precyzyjnie, że każde słowo ma znaczenie prawne.
Respirator, pompa infuzyjna, tomograf, endoproteza stawu biodrowego – w szpitalu technika jest dosłownie wszędzie i często decyduje o życiu. Lekarz musi mieć pewność, że monitor pokazuje prawdziwe wartości, a aparat do dializy nie zatrzyma się w połowie zabiegu. Specjalista inżynierii medycznej stoi na styku techniki i medycyny: projektuje urządzenia i implanty, dobiera sprzęt dla szpitali, nadzoruje jego pracę i szkoli personel. To zawód dla ścisłowców, którzy chcą, by ich wiedza bezpośrednio pomagała pacjentom.
⇑Liczba absolwentów
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| liczba absolwentów |
|---|
| rok 2014 | 33 |
|---|
| rok 2015 | 58 |
|---|
| rok 2016 | 32 |
|---|
| rok 2017 | 35 |
|---|
| rok 2018 | 19 |
|---|
| rok 2019 | 24 |
|---|
| rok 2020 | 27 |
|---|
| rok 2021 | 15 |
|---|
Liczba absolwentów
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: liczba absolwentów w latach 2014-2024.
⇑Dalsze studia
Procent absolwentów, którzy mieli doświadczenie studiowania po uzyskaniu dyplomu:
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| % absolwentów |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 19,0% |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 15,6% |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 20,0% |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | 36,8% |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | 37,5% |
|---|
| absolwenci z roku 2020 | 44,4% |
|---|
| absolwenci z roku 2021 | 40,0% |
|---|
Uwzględnione są zarówno przypadki kontynuowania studiów rozpoczętych przed uzyskaniem dyplomu, jak i studiów podjętych po dyplomie.
Dalsze studia po dyplomie
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy kontynuowali studia po uzyskaniu dyplomu
⇑Ryzyko bezrobocia
Ryzyko bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| abs.
2021 | abs.
2020 | abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| w I roku | 1,1% | 3,1% | 9,7% | 3,5% | 6,4% | 6,5% | 4,3% | 6,1% |
|---|
| w II roku | 5,0% | 0,9% | 0,0% | 0,0% | 5,5% | 1,8% | 1,6% | 1,3% |
|---|
| w III roku | 5,6% | 1,5% | 0,0% | 2,2% | 1,7% | 2,9% | 1,9% | 1,5% |
|---|
| w IV roku | 2,8% | 0,6% | 3,1% | 0,9% | 0,7% | 0,0% | 0,9% | 0,5% |
|---|
| w V roku | | 0,0% | 1,0% | 1,3% | 1,9% | 1,6% | 0,6% | 0,0% |
|---|
Ryzyko bezrobocia w I roku po dyplomie
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Ryzyko bezrobocia dla absolwentów z 2020 roku
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z roku 2020 w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| abs.
2021 | abs.
2020 | abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| w I roku | 0,52 | 0,88 | 2,75 | 1,37 | 1,63 | 1,17 | 0,53 | 0,59 |
|---|
| w II roku | 1,33 | 0,37 | 0,00 | 0,00 | 1,82 | 0,93 | 0,10 | 0,22 |
|---|
| w III roku | 3,83 | 0,26 | 0,00 | 0,54 | 0,50 | 1,97 | 0,44 | 0,32 |
|---|
| w IV roku | 2,38 | 0,13 | 0,69 | 0,19 | 0,19 | 0,00 | 0,13 | 0,09 |
|---|
| w V roku | | 0,00 | 0,30 | 1,20 | 0,64 | 0,77 | 0,16 | 0,00 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję indywidualnego ryzyka bezrobocia do średniej stopy rejestrowanego bezrobocia w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartość wskaźnika jest równa średniej tych proporcji.
Wartości poniżej 1 oznaczają niższe przeciętnie ryzyko bezrobocia absolwentów niż w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości powyżej 1 oznaczają wyższe ryzyko.
Względny wskaźnik bezrobocia w I roku po dyplomie
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z 2020 roku
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z roku 2020 w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym roku po uzyskaniu dyplomu
⇑Praca
Średni czas poszukiwania pierwszej pracy po uzyskaniu dyplomu (w miesiącach)
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | 4,17 | 9,60 |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 3,57 | 5,46 |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 4,27 | 4,79 |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 3,91 | 5,69 |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | 3,37 | 5,22 |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | 7,04 | 7,62 |
|---|
| absolwenci z roku 2020 | 3,15 | 3,96 |
|---|
| absolwenci z roku 2021 | 7,57 | 8,93 |
|---|
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej jakiejkolwiek pracy
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej jakiejkolwiek pracy po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej pracy na umowę o pracę
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej pracy po dyplomie na umowę o pracę. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Procent absolwentów, którzy pracowali w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę | samozatrudnienie |
|---|
| abs. z roku 2014 | 81,8% | 63,6% | 3,0% |
|---|
| abs. z roku 2015 | 93,1% | 86,2% | 3,4% |
|---|
| abs. z roku 2016 | 90,6% | 84,4% | 9,4% |
|---|
| abs. z roku 2017 | 91,4% | 85,7% | 0,0% |
|---|
| abs. z roku 2018 | 94,7% | 84,2% | 15,8% |
|---|
| abs. z roku 2019 | 87,5% | 83,3% | 0,0% |
|---|
| abs. z roku 2020 | 96,3% | 92,6% | 0,0% |
|---|
| abs. z roku 2021 | 66,7% | 66,7% | 0,0% |
|---|
Wartości te pokazują, za jaką część absolwentów w badanym okresie wpłynęła składka z tytułu pracy: jakiejkolwiek, na umowę o pracę oraz samozatrudnienia.
Jakakolwiek praca w I roku po dyplomie
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy podjęli jakąkolwiek pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca na umowę o pracę w I roku po dyplomie
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na zasadzie samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie.
Czas pracy, jako procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów w pierwszym roku po dyplomie
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| abs.
2021 | abs.
2020 | abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| jakakolwiek praca | 62,2% | 81,5% | 64,9% | 87,3% | 81,4% | 75,3% | 80,7% | 63,4% |
|---|
| umowa o pracę | 62,2% | 78,7% | 59,7% | 75,4% | 72,6% | 63,8% | 72,7% | 53,0% |
|---|
| samozatrudnienie | 0,0% | 0,0% | 0,0% | 12,3% | 0,0% | 7,8% | 0,6% | 0,8% |
|---|
Jest to średni procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów: w jakiejkolwiek formie, na umowę o pracę oraz w ramach samozatrudnienia. Wartości te informują o długotrwałości pracy.
Czas pracy w I roku po dyplomie
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w jakiejkolwiek formie w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie na umowę o pracę
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w ramach samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
⇑Wynagrodzenie
Średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| absolwenci
2021 | absolwenci
2020 | absolwenci
2019 | absolwenci
2018 | absolwenci
2017 | absolwenci
2016 | absolwenci
2015 | absolwenci
2014 |
|---|
| w I roku | 4 939 zł | 4 032 zł | 3 394 zł | 3 716 zł | 3 517 zł | 3 384 zł | 3 119 zł | 2 664 zł |
|---|
| w II roku | 5 759 zł | 5 823 zł | 4 956 zł | 4 724 zł | 4 351 zł | 4 542 zł | 4 106 zł | 3 376 zł |
|---|
| w III roku | 6 551 zł | 6 717 zł | 5 538 zł | 5 145 zł | 5 067 zł | 5 006 zł | 5 267 zł | 3 868 zł |
|---|
| w IV roku | 7 391 zł | 7 853 zł | 6 390 zł | 5 552 zł | 5 600 zł | 5 592 zł | 5 815 zł | 4 886 zł |
|---|
| w V roku | | 8 866 zł | 6 514 zł | 6 867 zł | 6 019 zł | 6 440 zł | 6 305 zł | 5 629 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki ze wszystkich form zatrudnienia uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony. Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie w ogóle nie mieli zatrudnienia.
Wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po dyplomie
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Wynagrodzenie absolwentów z 2020 roku ze wszystkich źródeł
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w kolejnych latach po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z 2020 roku.
Średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| absolwenci
2021 | absolwenci
2020 | absolwenci
2019 | absolwenci
2018 | absolwenci
2017 | absolwenci
2016 | absolwenci
2015 | absolwenci
2014 |
|---|
| w I roku | 4 939 zł | 4 240 zł | 3 528 zł | 3 863 zł | 3 574 zł | 3 552 zł | 3 301 zł | 3 361 zł |
|---|
| w II roku | 6 079 zł | 5 775 zł | 4 978 zł | 4 718 zł | 4 442 zł | 4 697 zł | 4 193 zł | 3 700 zł |
|---|
| w III roku | 6 477 zł | 6 879 zł | 6 145 zł | 5 106 zł | 5 084 zł | 5 377 zł | 5 266 zł | 4 323 zł |
|---|
| w IV roku | 7 824 zł | 7 825 zł | 6 743 zł | 5 781 zł | 5 578 zł | 5 867 zł | 5 815 zł | 4 906 zł |
|---|
| w V roku | | 8 821 zł | 7 512 zł | 6 815 zł | 5 954 zł | 6 622 zł | 6 472 zł | 5 616 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki z tytułu umów o pracę uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony na umowę o pracę.
Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie nie byli zatrudnieni na umowę o pracę.
Wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po dyplomie
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Wynagrodzenie absolwentów z 2020 roku z umowy o pracę
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kolejnych latach po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z 2020 roku.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PP, studia II stopnia
| abs.
2021 | abs.
2020 | abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| w I roku | 0,88 | 0,72 | 0,69 | 0,83 | 0,79 | 0,82 | 0,84 | 0,73 |
|---|
| w II roku | 0,91 | 0,96 | 0,93 | 0,97 | 0,94 | 1,05 | 1,04 | 0,90 |
|---|
| w III roku | 0,91 | 0,98 | 0,95 | 0,98 | 1,01 | 1,09 | 1,23 | 0,98 |
|---|
| w IV roku | 0,94 | 1,00 | 0,98 | 0,95 | 1,02 | 1,13 | 1,27 | 1,16 |
|---|
| w V roku | | 1,03 | 0,89 | 1,05 | 1,02 | 1,19 | 1,30 | 1,26 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję jego średnich zarobków do średnich zarobków w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartości powyżej 1 oznaczają, że przeciętnie absolwenci zarabiają powyżej średniej w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości poniżej 1 oznaczają wynagrodzenie poniżej średniej.
Absolwenci po studiach są zazwyczaj na początku swojej kariery zawodowej, stąd wskaźnik ten często przyjmuje wartości poniżej 1.
Względny wskaźnik zarobków w I roku po dyplomie
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów z 2020 roku
PP, Inżynieria materiałowa (IIst.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w kolejnych latach po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z 2020 roku.
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
