Kierunek Design for Health - Uczelnia Techniczno-Handlowa im. Heleny Chodkowskiej, UTH Warszawa (Warszawa) - artystyczne - Studia magisterskie II stopnia - kierunki studiów i testy predyspozycji

1. Szpital prosi Cię o przeprojektowanie drogi pacjenta od rejestracji do gabinetu. Od czego zaczynasz?

Od obserwacji i rozmów z pacjentami, rejestratorkami i personelem — mapuję całą ścieżkę, szukam momentów stresu i dopiero potem proponuję zmiany. Od przeglądu rozwiązań stosowanych w innych szpitalach. Od zaprojektowania nowych tabliczek z oznaczeniami.

2. Projektujesz aplikację przypominającą o lekach dla osób starszych. Na co zwracasz szczególną uwagę?

Na czytelność, duże elementy, prosty język i testy z prawdziwymi użytkownikami, także osobami słabiej widzącymi i mniej obeznanymi z technologią. Na nowoczesny wygląd zgodny z trendami. Na to, żeby zmieścić w niej jak najwięcej funkcji.

3. Pielęgniarki omijają nowe urządzenie, bo jego obsługa zajmuje im więcej czasu niż dotychczasowa metoda. Jak reagujesz jako projektant/projektantka?

Obserwuję ich pracę na oddziale, ustalam, gdzie urządzenie przeszkadza w codziennych czynnościach, i razem z nimi testuję poprawki. Przygotowuję dla nich lepszą instrukcję obsługi. Uznaję, że muszą się przyzwyczaić.

4. Prowadzisz warsztat, na którym pacjenci, lekarze i projektanci mają wspólnie wymyślać rozwiązania. Jak dbasz o jego przebieg?

Tak dobieram ćwiczenia, żeby głos pacjentów był równie słyszalny jak głos ekspertów, i pilnuję, by pomysły wynikały z ich realnych doświadczeń. Pozwalam lekarzom prowadzić dyskusję, bo mają najwięcej wiedzy. Wolę projektować sam/sama, bez warsztatów.

5. Masz pomysł na wygodniejszy uchwyt do inhalatora. Jak go sprawdzasz?

Przygotowuję kilka prostych prototypów, testuję je z osobami o różnej sprawności dłoni i sprawdzam, czy zmiana nie utrudnia prawidłowego przyjęcia leku. Robię jeden dopracowany model i pokazuję go znajomym. Od razu proponuję produkcję — pomysł jest dobry.

6. Klient chce, żeby aplikacja zdrowotna zachęcała do codziennego używania za pomocą mechanizmów znanych z gier i częstych powiadomień. Co o tym myślisz?

Zastanawiam się, czy to rzeczywiście wspiera zdrowie użytkownika, a nie tylko wydłuża czas w aplikacji, i proponuję rozwiązania, które szanują jego czas i prywatność. Zgadzam się, bo zaangażowanie użytkowników jest ważne. Robię dokładnie to, czego chce klient.

7. W zespole projektowym są lekarze, inżynierowie i specjaliści od przepisów. Jak się w tym odnajdujesz?

Dobrze — lubię uczyć się języka różnych specjalistów, zadawać im pytania i przekładać ich wymagania na konkretne rozwiązania projektowe. Radzę sobie, ale wolę pracować tylko z innymi projektantami. Męczy mnie konieczność uwzględniania tylu opinii.

8. Poczekalnia przychodni jest głośna i ciasna, a ludzie się w niej denerwują. Co proponujesz?

Analizuję, co wywołuje stres — hałas, niepewność co do kolejki, brak miejsca — projektuję zmiany w przestrzeni i sposobie informowania, a potem sprawdzam ich efekt. Nowe, ładniejsze krzesła. Nic — w przychodni ludzie zawsze się denerwują.

9. Ulotka dla pacjentów po zabiegu jest napisana trudnym, specjalistycznym językiem. Co robisz?

Razem z lekarzem upraszczam treść, porządkuję ją w jasne kroki z ilustracjami i sprawdzam z pacjentami, czy wszystko rozumieją. Zmieniam krój pisma i kolory, żeby ulotka lepiej wyglądała. Uznaję, że to zadanie dla lekarzy, nie dla projektanta.

10. Co najbardziej motywuje Cię do studiów magisterskich na kierunku Design for Health?

Chcę wykorzystywać projektowanie, żeby opieka zdrowotna była prostsza, bezpieczniejsza i bardziej ludzka — zarówno dla pacjentów, jak i dla personelu. Projektowanie dla zdrowia wydaje mi się ciekawą niszą. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie