Firma chce „usprawnić sprzedaż” albo „wdrożyć nowy system”, ale nikt nie potrafi dokładnie powiedzieć, co to ma znaczyć. W takim momencie do gry wchodzi analityk biznesowy. Rozmawia z ludźmi z różnych działów, rozkłada procesy na części, szuka w danych miejsc, w których firma traci czas i pieniądze, a potem zamienia ogólne życzenia w konkretne wymagania i rekomendacje. Nie jest ani księgowym, ani programistą — to ktoś, kto widzi organizację jako całość i pomaga jej podejmować decyzje oparte na faktach, a nie na przeczuciach.
Czy firmę stać na nową linię produkcyjną? Który produkt naprawdę zarabia, a który tylko dobrze się sprzedaje? Dlaczego koszty w jednym oddziale rosną szybciej niż przychody? Na takie pytania odpowiada analityk finansowy. Wbrew stereotypowi nie spędza dni na wprowadzaniu faktur — to zadanie księgowości. Analityk finansowy patrzy przede wszystkim w przyszłość: buduje budżety i prognozy, liczy rentowność, sprawdza, czy plan jest realizowany, i przygotowuje dla zarządu warianty decyzji wraz z oceną ich skutków.
Kurs spółki spada tuż po publikacji wyników, choć jej zysk wzrósł. Dlaczego? Bo rynek oczekiwał więcej. Analityk giełdowy codziennie mierzy się z takimi zagadkami. Śledzi notowania, sprawozdania spółek, dane makroekonomiczne i nastroje inwestorów, a potem przekuwa je w raporty i rekomendacje: kupić, trzymać czy sprzedać. Pracuje dla domów maklerskich, banków, funduszy i ubezpieczycieli, a jego wnioski pomagają zarządzającym pieniędzmi podejmować decyzje. To praca dla kogoś, kto lubi szybkie tempo, liczby i dobrze uzasadnioną opinię.
Fundusz rozważa kupno udziałów w rodzinnej firmie produkującej meble. Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda świetnie: rosnąca sprzedaż, zadowoleni klienci, ambitne plany. Zanim jednak zapadnie decyzja, analityk inwestycyjny musi sprawdzić, co kryje się pod powierzchnią — w umowach, długach, prognozach i zapowiedziach zarządu. Ten zawód polega na ocenie, czy dane przedsięwzięcie jest warte pieniędzy, oraz na budowaniu strategii inwestycyjnych dla klientów: firm, funduszy i osób prywatnych. Łączy twardą analizę finansową z pracą z ludźmi.
Dla firmy kredyt to szansa na nową halę albo flotę samochodów. Dla banku — ryzyko, że pożyczone pieniądze nie wrócą. Analityk kredytowy stoi dokładnie pośrodku. Czyta sprawozdania finansowe, umowy i biznesplany, sprawdza wnioskodawcę w bazach danych, ocenia zabezpieczenia i odpowiada na pozornie proste pytanie: czy ten klient da radę spłacić dług? Jego rekomendacja przesądza o tym, czy przedsiębiorstwo dostanie finansowanie i na jakich warunkach. To praca dla osób dokładnych, sceptycznych wobec zbyt pięknych liczb i odpornych na presję.
Kiedy duża spółka publikuje sprawozdanie finansowe, akcjonariusze, banki i inwestorzy chcą mieć pewność, że liczby mówią prawdę. Tę pewność daje opinia biegłego rewidenta. To nie księgowy, który sprawdza faktury, ale niezależny ekspert od rachunkowości i ryzyka: ocenia, czy sprawozdanie rzetelnie pokazuje sytuację firmy, czy kontrola wewnętrzna działa i gdzie mogą kryć się błędy lub nadużycia. To zawód zaufania publicznego, który wymaga lat nauki, wielu egzaminów i ogromnej odpowiedzialności za każdy podpis.
Firma transportowa potrzebuje nowych ciągników, piekarnia — pieca, a młoda lekarka — aparatu USG do gabinetu. Nikt z nich nie ma od ręki pełnej kwoty, ale każdy może zacząć korzystać ze sprzętu od razu i spłacać go w ratach. Pomaga w tym doradca do spraw leasingu. To ktoś pomiędzy handlowcem a analitykiem finansowym: zna rynek i ofertę, rozumie finanse firm i potrafi dobrać umowę do budżetu i planów klienta. Jego praca nie kończy się na podpisie — opiekuje się klientem przez cały czas trwania umowy.
Kredyt na mieszkanie, oszczędzanie na emeryturę, ubezpieczenie rodziny, pierwsza inwestycja – większość ludzi podejmuje takie decyzje kilka razy w życiu i rzadko czuje się przy nich pewnie. Doradca finansowy pomaga je przemyśleć. Nie chodzi o to, by sprzedać klientowi produkt, tylko by zrozumieć jego sytuację, cele i obawy, a potem ułożyć plan, który ma sens na lata. W tej pracy matematyka finansowa spotyka się z psychologią: liczby muszą się zgadzać, ale równie ważne są zaufanie i umiejętność tłumaczenia skomplikowanych spraw prostym językiem.
Filmy o finansach pokazują maklerów krzyczących do słuchawek i fortuny zarabiane w jedno popołudnie. Doradca inwestycyjny pracuje zupełnie inaczej. Zamiast hazardu jest analiza: sprawozdań spółek, sytuacji gospodarczej, stóp procentowych i ryzyka. Na tej podstawie buduje portfele dla klientów i funduszy, przygotowuje rekomendacje i decyduje, co kupić, a co sprzedać — za cudze pieniądze i na cudzy rachunek. To jeden z najbardziej wymagających zawodów rynku finansowego, do którego potrzebna jest licencja zdobywana po trudnym egzaminie.
Podatki kojarzą się z nudnym wypełnianiem formularzy. Tymczasem doradca podatkowy częściej przypomina stratega i obrońcę niż urzędnika. Pomaga firmie zaplanować inwestycję tak, by nie zapłacić więcej, niż wymaga prawo, wyjaśnia, jak rozliczyć sprzedaż mieszkania czy pracę za granicą, a gdy przychodzi kontrola — staje u boku klienta przed urzędem, a nawet przed sądem administracyjnym. To zawód zaufania publicznego, z własnym samorządem, tajemnicą zawodową i uprawnieniami zdobywanymi po trudnym egzaminie.
Czy firmę stać na nową fabrykę? Lepiej wziąć kredyt czy wpuścić inwestora? Co stanie się z wynikiem, jeśli kurs euro gwałtownie wzrośnie? Z takimi pytaniami zarząd przychodzi do dyrektora finansowego, w żargonie biznesowym nazywanego CFO. Wbrew pozorom nie siedzi on nad pojedynczymi fakturami. Odpowiada za finanse całej organizacji — budżet, płynność, sprawozdania, podatki i ryzyko — kieruje zespołami księgowości i kontrolingu, rozmawia z bankami i inwestorami, a przede wszystkim współtworzy strategię firmy.
Kto decyduje, po jakiej cenie hurtownia dostanie towar, jaki rabat należy się sieci sklepów i na jakich warunkach firma wejdzie do nowego regionu? Nie handlowiec w terenie, tylko osoba, która ustala dla niego reguły gry. Dyrektor handlowy odpowiada za politykę handlową całej firmy: ceny, warunki współpracy, sieć odbiorców i relacje z najważniejszymi klientami. Kieruje zespołem handlowców, rozlicza go z wyników i pilnuje, by każda podpisana umowa była dla firmy naprawdę opłacalna, a nie tylko efektowna w raporcie.
Reklama, którą widzisz w telefonie, to tylko wierzchołek góry lodowej. Zanim się pojawiła, ktoś musiał zdecydować, do kogo firma w ogóle chce mówić, czym jej produkt ma się wyróżniać i ile pieniędzy warto przeznaczyć na internet, a ile na targi czy nowe opakowanie. Dyrektor marketingu odpowiada za to, jak marka jest postrzegana i czy wydatki na promocję naprawdę przekładają się na wyniki. Łączy analizę danych i badań rynku z wyczuciem ludzi, kieruje zespołem specjalistów i współpracuje z agencjami, które realizują jego pomysły.
Firma dobrze radzi sobie na swoim rynku, ale wzrost wyraźnie zwalnia. Wejść z ofertą za granicę? Uruchomić sklep internetowy czy raczej sprzedawać przez partnerów? Dołożyć nową usługę do starych produktów? Na takie pytania odpowiada dyrektor rozwoju biznesu. Jego zadaniem nie jest sprzedawanie tego, co już jest, ale szukanie miejsc, w których firma może zarabiać w przyszłości: nowych rynków, partnerstw, produktów i modeli działania. To praca na styku strategii, finansów i projektów, z dużą dawką niepewności i rozmów z ludźmi spoza firmy.
Koniec kwartału, do planu brakuje kilku procent, a dwoje najlepszych handlowców właśnie złożyło wypowiedzenie. W takich chwilach widać, na czym polega praca dyrektora sprzedaży. To nie jest po prostu najlepszy sprzedawca w firmie, tylko trener, strateg i analityk w jednym: buduje zespół, ustala cele, wybiera kanały, którymi produkt trafia do klientów, i co tydzień sprawdza, czy liczby zmierzają we właściwą stronę. Odpowiada przed zarządem za przychody, a przed swoimi ludźmi za to, by mieli szansę wygrywać.
Czy podniesienie stóp procentowych naprawdę ostudzi ceny? O ile wzrośnie sprzedaż, jeśli sklep obniży cenę o kilka procent? Ekonomiści mają na takie pytania teorie, ekonometryk sprawdza je na danych. Buduje modele matematyczne, które opisują zależności w gospodarce, szacuje ich parametry i testuje, czy wnioski są wiarygodne, czy to tylko przypadek. Wynikiem jego pracy są prognozy, symulacje i rekomendacje, na podstawie których decydują banki, firmy i instytucje publiczne. To zawód dla kogoś, kto lubi liczby, ale chce, żeby coś z nich wynikało.
Dlaczego ceny mieszkań rosną szybciej niż pensje? Czy gminie opłaca się dopłacać do komunikacji miejskiej? Jak firma powinna zareagować, gdy drożeje energia? Ekonomista szuka odpowiedzi na pytania o to, jak ludzie, przedsiębiorstwa i państwo gospodarują ograniczonymi zasobami. Analizuje rynki, koszty, ceny i wskaźniki, ocenia skutki decyzji gospodarczych i doradza tym, którzy je podejmują — od zarządu firmy po samorząd i rząd. To zawód o bardzo szerokim polu: ten sam dyplom prowadzi do banku, urzędu, firmy doradczej czy działu finansów zakładu produkcyjnego.
Kontroler skarbowy z filmów wpada do firmy z teczką i od progu szuka winnych. W rzeczywistości jego praca bardziej przypomina śledztwo prowadzone w dokumentach: faktury, księgi, umowy, przelewy, zapisy w systemach. Inspektor kontroli skarbowej sprawdza, czy podatki zostały obliczone i zapłacone prawidłowo, a pieniądze publiczne wydane zgodnie z prawem. Musi rozumieć zarówno przepisy, jak i to, jak naprawdę działa przedsiębiorstwo. Gdy wykryje oszustwo, prowadzi postępowanie, którego efekty mogą trafić do sądu.
Specjalista analizy i rozwoju rynku pozyskuje i opracowuje informacje na temat rynku produktów i usług oraz prognozuje kierunki jego rozwoju.
Celem pracy specjalisty analizy i rozwoju rynku jest ocena aktualnej sytuacji rynkowej i opracowanie prognozy funkcjonowania produktu/usługi na rynku poprzez ustalenie przedmiotu, zakresu, narzędzi i formy pomiaru lub analizy. Specjalista analizy i rozwoju rynku zbiera informacje o problematyce marketingowej związanej z określonym produktem, usługą, marką itp. Zbieranie danych może odbywać się poprzez pozyskiwanie informacji zewnętrznych (np. GUS, raporty rynkowe, dane firmy) lub przeprowadzanie badań rynku. Zbierane informacje gromadzi w bazach danych lub innych utrwalonych formach i poddaje analizie. Praca w zawodzie wymaga stałej konsultacji wyników badań z odbiorcami tj. dyrektorem marketingu, opiekunem marki (brand managerem), kierownikiem handlowym, właścicielem firmy, prezesem spółki itd. Efektem pracy jest raport, prezentacja najważniejszych wniosków z przeprowadzonej analizy oraz lista rekomendacji.
Specjalista do spraw doskonalenia organizacji jest inicjatorem działań mających na celu usprawnianie obszarów działalności przedsiębiorstwa lub instytucji. Specjalista do spraw doskonalenia organizacji zajmuje się tworzeniem strategii rozwoju organizacji oraz nadzorowaniem i monitorowaniem realizacji tej strategii.
Specjalista do spraw factoringu zajmuje się doradztwem w zakresie poprawy płynności finansowej przedsiębiorstw stosujących odroczone terminy płatności. Specjalista do spraw factoringu jest zawodem o charakterze doradczo-handlowym.
Specjalista do spraw kadr realizuje zgodną z przepisami prawa pracy politykę kadrową organizacji, w której jest zatrudniony. Specjalista do spraw kadr jest odpowiedzialny za realizację polityki kadrowej przedsiębiorstwa.
Specjalista do spraw zamówień publicznych przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Praca na najwyższych szczeblach administracji państwowej to rzadko opisywana codzienność osób, od których decyzji zależą losy całych sektorów gospodarki czy życia obywateli. Wyższy urzędnik państwowy nie jest jedynie wykonawcą poleceń, lecz architektem procedur i strażnikiem prawa. To zawód wymagający rzadkiego połączenia kompetencji menedżerskich, prawnych i dyplomatycznych, gdzie każda podpisana decyzja niesie za sobą realne skutki społeczne.
⇑Liczba absolwentów
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| liczba absolwentów |
|---|
| rok 2015 | 15 |
|---|
| rok 2016 | 27 |
|---|
| rok 2017 | 29 |
|---|
| rok 2018 | 36 |
|---|
| rok 2019 | 22 |
|---|
| rok 2020 | 21 |
|---|
| rok 2021 | 34 |
|---|
| rok 2024 | 16 |
|---|
Liczba absolwentów
Ekonomia (IIst.)
wykres: liczba absolwentów w latach 2014-2024.
⇑Dalsze studia
Procent absolwentów, którzy mieli doświadczenie studiowania po uzyskaniu dyplomu:
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| % absolwentów |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 26,7% |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 14,8% |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 10,3% |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | 8,3% |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | 13,6% |
|---|
| absolwenci z roku 2020 | 9,5% |
|---|
| absolwenci z roku 2021 | 17,6% |
|---|
| absolwenci z roku 2024 | 12,5% |
|---|
Uwzględnione są zarówno przypadki kontynuowania studiów rozpoczętych przed uzyskaniem dyplomu, jak i studiów podjętych po dyplomie.
Dalsze studia po dyplomie
Ekonomia (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy kontynuowali studia po uzyskaniu dyplomu
⇑Ryzyko bezrobocia
Ryzyko bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| abs.
2024 | abs.
2021 | abs.
2020 | abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 |
|---|
| w I roku | 0,5% | 1,2% | 2,8% | 4,9% | 3,9% | 4,3% | 1,5% | 1,1% |
|---|
| w II roku | | 0,3% | 1,2% | 4,5% | 0,0% | 2,9% | 0,0% | 11,7% |
|---|
| w III roku | | 2,0% | 0,0% | 4,5% | 0,2% | 1,4% | 0,0% | 4,4% |
|---|
| w IV roku | | 0,2% | 0,0% | 3,4% | 0,5% | 1,7% | 0,0% | 0,0% |
|---|
| w V roku | | | 0,8% | 1,1% | 0,2% | 3,7% | 0,0% | 0,0% |
|---|
Ryzyko bezrobocia w I roku po dyplomie
Ekonomia (IIst.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Ryzyko bezrobocia dla absolwentów z 2020 roku
Ekonomia (IIst.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z roku 2020 w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| abs.
2024 | abs.
2021 | abs.
2020 | abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 |
|---|
| w I roku | 0,30 | 0,40 | 0,67 | 1,60 | 0,80 | 1,70 | 0,11 | 0,27 |
|---|
| w II roku | | 0,08 | 0,20 | 0,57 | 0,00 | 0,92 | 0,00 | 0,83 |
|---|
| w III roku | | 0,45 | 0,00 | 0,59 | 0,13 | 0,21 | 0,00 | 0,26 |
|---|
| w IV roku | | 0,12 | 0,00 | 0,87 | 0,15 | 0,50 | 0,00 | 0,00 |
|---|
| w V roku | | | 0,29 | 0,39 | 0,04 | 0,81 | 0,00 | 0,00 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję indywidualnego ryzyka bezrobocia do średniej stopy rejestrowanego bezrobocia w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartość wskaźnika jest równa średniej tych proporcji.
Wartości poniżej 1 oznaczają niższe przeciętnie ryzyko bezrobocia absolwentów niż w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości powyżej 1 oznaczają wyższe ryzyko.
Względny wskaźnik bezrobocia w I roku po dyplomie
Ekonomia (IIst.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z 2020 roku
Ekonomia (IIst.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z roku 2020 w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym roku po uzyskaniu dyplomu
⇑Praca
Średni czas poszukiwania pierwszej pracy po uzyskaniu dyplomu (w miesiącach)
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 2,92 | 8,45 |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 4,29 | 10,04 |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 1,81 | 5,96 |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | 2,07 | 8,80 |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | 1,32 | 5,39 |
|---|
| absolwenci z roku 2020 | 1,42 | 5,17 |
|---|
| absolwenci z roku 2021 | 2,29 | 5,26 |
|---|
| absolwenci z roku 2024 | 0,00 | 0,54 |
|---|
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej jakiejkolwiek pracy
Ekonomia (IIst.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej jakiejkolwiek pracy po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej pracy na umowę o pracę
Ekonomia (IIst.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej pracy po dyplomie na umowę o pracę. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Procent absolwentów, którzy pracowali w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę | samozatrudnienie |
|---|
| abs. z roku 2015 | 73,3% | 60,0% | 26,7% |
|---|
| abs. z roku 2016 | 81,5% | 70,3% | 14,8% |
|---|
| abs. z roku 2017 | 86,2% | 72,4% | 13,8% |
|---|
| abs. z roku 2018 | 83,3% | 69,4% | 19,4% |
|---|
| abs. z roku 2019 | 81,8% | 68,2% | 13,6% |
|---|
| abs. z roku 2020 | 85,7% | 71,4% | 33,3% |
|---|
| abs. z roku 2021 | 64,7% | 47,0% | 23,6% |
|---|
| abs. z roku 2024 | 87,5% | 81,2% | 6,2% |
|---|
Wartości te pokazują, za jaką część absolwentów w badanym okresie wpłynęła składka z tytułu pracy: jakiejkolwiek, na umowę o pracę oraz samozatrudnienia.
Jakakolwiek praca w I roku po dyplomie
Ekonomia (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy podjęli jakąkolwiek pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca na umowę o pracę w I roku po dyplomie
Ekonomia (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
Ekonomia (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na zasadzie samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie.
Czas pracy, jako procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów w pierwszym roku po dyplomie
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| abs.
2024 | abs.
2021 | abs.
2020 | abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 |
|---|
| jakakolwiek praca | 84,9% | 53,4% | 79,4% | 73,9% | 70,6% | 77,0% | 74,7% | 71,1% |
|---|
| umowa o pracę | 76,0% | 33,6% | 65,1% | 63,3% | 55,5% | 60,3% | 57,4% | 54,4% |
|---|
| samozatrudnienie | 6,2% | 18,4% | 25,0% | 9,5% | 14,2% | 13,8% | 11,7% | 23,3% |
|---|
Jest to średni procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów: w jakiejkolwiek formie, na umowę o pracę oraz w ramach samozatrudnienia. Wartości te informują o długotrwałości pracy.
Czas pracy w I roku po dyplomie
Ekonomia (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w jakiejkolwiek formie w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie na umowę o pracę
Ekonomia (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
Ekonomia (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w ramach samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
⇑Wynagrodzenie
Średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| absolwenci
2024 | absolwenci
2021 | absolwenci
2020 | absolwenci
2019 | absolwenci
2018 | absolwenci
2017 | absolwenci
2016 | absolwenci
2015 |
|---|
| w I roku | 9 725 zł | 6 764 zł | 7 248 zł | 6 704 zł | 4 389 zł | 5 303 zł | 4 239 zł | 5 111 zł |
|---|
| w II roku | | 8 439 zł | 8 417 zł | 7 565 zł | 5 961 zł | 7 134 zł | 5 902 zł | 5 148 zł |
|---|
| w III roku | | 10 637 zł | 10 996 zł | 8 729 zł | 7 053 zł | 6 749 zł | 6 753 zł | 6 477 zł |
|---|
| w IV roku | | 13 105 zł | 11 226 zł | 10 498 zł | 8 584 zł | 7 663 zł | 6 734 zł | 6 681 zł |
|---|
| w V roku | | | 12 470 zł | 11 257 zł | 9 372 zł | 9 589 zł | 7 216 zł | 8 543 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki ze wszystkich form zatrudnienia uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony. Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie w ogóle nie mieli zatrudnienia.
Wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po dyplomie
Ekonomia (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Wynagrodzenie absolwentów z 2020 roku ze wszystkich źródeł
Ekonomia (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w kolejnych latach po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z 2020 roku.
Średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| absolwenci
2024 | absolwenci
2021 | absolwenci
2020 | absolwenci
2019 | absolwenci
2018 | absolwenci
2017 | absolwenci
2016 | absolwenci
2015 |
|---|
| w I roku | 10 288 zł | 8 508 zł | 7 381 zł | 7 034 zł | 4 703 zł | 5 369 zł | 4 680 zł | 5 111 zł |
|---|
| w II roku | | 9 136 zł | 8 881 zł | 7 040 zł | 5 984 zł | 6 797 zł | 5 953 zł | 5 148 zł |
|---|
| w III roku | | 11 586 zł | 10 861 zł | 8 269 zł | 6 978 zł | 6 910 zł | 7 118 zł | 6 477 zł |
|---|
| w IV roku | | 15 077 zł | 11 133 zł | 10 531 zł | 8 471 zł | 7 661 zł | 6 791 zł | 6 681 zł |
|---|
| w V roku | | | 13 107 zł | 12 195 zł | 9 678 zł | 9 934 zł | 7 121 zł | 8 543 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki z tytułu umów o pracę uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony na umowę o pracę.
Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie nie byli zatrudnieni na umowę o pracę.
Wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po dyplomie
Ekonomia (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Wynagrodzenie absolwentów z 2020 roku z umowy o pracę
Ekonomia (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kolejnych latach po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z 2020 roku.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Ekonomia, studia II stopnia
| abs.
2024 | abs.
2021 | abs.
2020 | abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 |
|---|
| w I roku | 1,07 | 1,01 | 1,10 | 1,19 | 0,78 | 1,06 | 0,82 | 1,38 |
|---|
| w II roku | | 1,10 | 1,17 | 1,22 | 1,02 | 1,32 | 1,13 | 1,19 |
|---|
| w III roku | | 1,27 | 1,36 | 1,28 | 1,09 | 1,15 | 1,21 | 1,49 |
|---|
| w IV roku | | 1,40 | 1,22 | 1,40 | 1,27 | 1,21 | 1,13 | 1,39 |
|---|
| w V roku | | | 1,25 | 1,35 | 1,21 | 1,43 | 1,10 | 1,70 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję jego średnich zarobków do średnich zarobków w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartości powyżej 1 oznaczają, że przeciętnie absolwenci zarabiają powyżej średniej w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości poniżej 1 oznaczają wynagrodzenie poniżej średniej.
Absolwenci po studiach są zazwyczaj na początku swojej kariery zawodowej, stąd wskaźnik ten często przyjmuje wartości poniżej 1.
Względny wskaźnik zarobków w I roku po dyplomie
Ekonomia (IIst.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów z 2020 roku
Ekonomia (IIst.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w kolejnych latach po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z 2020 roku.
