Prawie każdy nosi w kieszeni aparat, a w sieci codziennie pojawiają się niezliczone zdjęcia. Skoro fotografować może każdy, czym zajmuje się artysta fotografik? Odpowiedź brzmi: świadomym budowaniem obrazu. Fotografik nie tyle „robi zdjęcia”, ile planuje światło, kompozycję i nastrój, wybiera spośród setek klatek tę jedną, a potem łączy pojedyncze ujęcia w spójne serie, wystawy i książki fotograficzne. Często równolegle realizuje własne projekty artystyczne i zlecenia: portrety, sesje reklamowe, reportaże czy dokumentację architektury.
Każdy ma w kieszeni telefon z niezłym aparatem, ale nie każdy, kto robi zdjęcia, jest fotografem. Różnicę widać w sytuacjach, w których nie ma drugiej szansy: przysięga na ślubie w ciemnym kościele, finał meczu w hali o fatalnym świetle, sesja produktowa, na której klient chce mieć sto zdjęć w identycznych kolorach. Fotograf panuje nad światłem, sprzętem i ludźmi przed obiektywem, a potem spędza długie godziny na obróbce. Często prowadzi też własną firmę, więc musi umieć zdobywać klientów, wyceniać pracę i dotrzymywać terminów.
Program na żywo trwa godzinę, ale w reżyserce każda sekunda jest zaplanowana: która kamera pokaże prowadzącego, kiedy wejdzie materiał filmowy, w którym momencie ściszyć muzykę. Kiedy coś pójdzie nie tak, decyzję trzeba podjąć natychmiast. Reżyser telewizyjny lub radiowy łączy dwa światy – artystyczny i techniczny. Wymyśla, jak opowiedzieć historię obrazem albo samym dźwiękiem, prowadzi aktorów i prowadzących, a potem razem z ekipą techniczną zamienia scenariusz w gotowy spektakl, program czy słuchowisko.
