
Jest trzecia w nocy, na SOR trafia pacjent po wypadku, a tomograf właśnie wykonał serię zdjęć. Zanim radiolog zdąży je obejrzeć, obrazy muszą trafić na serwer, połączyć się z kartą pacjenta i pojawić się na monitorze w gabinecie obok. Jeśli coś po drodze zawiedzie, diagnoza się opóźnia. Informatyk medyczny pilnuje, żeby szpitalne systemy – od rejestracji, przez laboratorium, po pracownię obrazową – działały razem i bez przerw. Mówi językiem administratora sieci, ale rozumie też, czego potrzebują lekarz, pielęgniarka i diagnosta laboratoryjny.

Na sali operacyjnej wszyscy patrzą na chirurga. Mało kto myśli o tym, że respirator, monitor funkcji życiowych, aparat do znieczulenia i robot chirurgiczny musiał ktoś zaprojektować, przetestować, zainstalować i nauczyć personel ich obsługi. Inżynier biocybernetyki i inżynierii biomedycznej to ktoś, kto rozumie zarówno technikę, jak i ludzkie ciało. Projektuje aparaturę medyczną, implanty i oprogramowanie do analizy sygnałów, dba o sprawność sprzętu w szpitalach i tłumaczy lekarzom technologię, a inżynierom – medycynę.

Respirator, pompa infuzyjna, tomograf, endoproteza stawu biodrowego – w szpitalu technika jest dosłownie wszędzie i często decyduje o życiu. Lekarz musi mieć pewność, że monitor pokazuje prawdziwe wartości, a aparat do dializy nie zatrzyma się w połowie zabiegu. Specjalista inżynierii medycznej stoi na styku techniki i medycyny: projektuje urządzenia i implanty, dobiera sprzęt dla szpitali, nadzoruje jego pracę i szkoli personel. To zawód dla ścisłowców, którzy chcą, by ich wiedza bezpośrednio pomagała pacjentom.