Prawie każdy nosi w kieszeni aparat, a w sieci codziennie pojawiają się niezliczone zdjęcia. Skoro fotografować może każdy, czym zajmuje się artysta fotografik? Odpowiedź brzmi: świadomym budowaniem obrazu. Fotografik nie tyle „robi zdjęcia”, ile planuje światło, kompozycję i nastrój, wybiera spośród setek klatek tę jedną, a potem łączy pojedyncze ujęcia w spójne serie, wystawy i książki fotograficzne. Często równolegle realizuje własne projekty artystyczne i zlecenia: portrety, sesje reklamowe, reportaże czy dokumentację architektury.
Każdy ma w kieszeni telefon z niezłym aparatem, ale nie każdy, kto robi zdjęcia, jest fotografem. Różnicę widać w sytuacjach, w których nie ma drugiej szansy: przysięga na ślubie w ciemnym kościele, finał meczu w hali o fatalnym świetle, sesja produktowa, na której klient chce mieć sto zdjęć w identycznych kolorach. Fotograf panuje nad światłem, sprzętem i ludźmi przed obiektywem, a potem spędza długie godziny na obróbce. Często prowadzi też własną firmę, więc musi umieć zdobywać klientów, wyceniać pracę i dotrzymywać terminów.
Zdjęcie, które pięknie wygląda na ekranie, po wydrukowaniu w katalogu potrafi wyjść za ciemne, a czerwień sukienki zamienia się w pomarańcz. Żeby tak się nie stało, potrzebny jest fotograf poligraficzny — specjalista od przygotowania obrazu do druku. Kiedyś pracował z kamerą reprodukcyjną, kliszami i chemią w ciemni. Dziś skanuje i fotografuje oryginały, zarządza kolorem, przygotowuje pliki do naświetlenia płyt i sprawdza próbne wydruki. To zawód dla kogoś, kto łączy oko fotografa z precyzją technologa i potrafi rozmawiać z drukarzem jego językiem.
Wzór na zasłonie, nadruk na koszulce, kolorowy deseń na obrusie – zanim farba trafi na tkaninę, ktoś musi rozłożyć obraz na pojedyncze kolory i przygotować dla każdego z nich osobny, idealnie spasowany szablon. Tym kimś jest fotograf w drukarni filmowej, czyli w zakładzie drukującym metodą sitową. Nie robi portretów ani reportaży: jego praca to reprodukcja, czyli wierne przenoszenie projektu na negatywy, diapozytywy i filmy, z których powstają formy drukowe. Liczą się oko do koloru, dokładność co do ułamka milimetra i cierpliwość.
Fotografia
Fotografia (gr. φως, phōs, D. phōtós – światło; gráphō – piszę, graphein – rysować, pisać; rysowanie za pomocą światła) – zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne np. przy rayografii.
Fotografia
Kiedy fotografuję, to w rzeczywistości poszukuję odpowiedzi na pytanie „czym są rzeczy”?
Autor: Wynn Bullock
Fotografia
Przedmiotem fotografii nie są fotografowane rzeczy, lecz to, jak one wyglądają po sfotografowaniu.
Autor: Garry Winogrand
Fotografia
W fotografii bardzo istotny jest element nowości. Osobiście staram się nie powtarzać. Potrzebuję takich bodźców, które popychają mnie do przodu z jednego nowo odkrytego świata do następnego. Jest coś demoralizującego w tym, że powraca się do tych samych miejsc aby powtórzyć zdjęcia. W ten sposób nie można patrzeć na fotografowane obiekty świeżym okiem – zawsze będzie się porównywać je z tym, co się zapamiętało.
Autor: Margaret Bourke-White
