Kliknięcie „kup teraz” w sklepie internetowym, przelew w aplikacji banku, wynik badania widoczny w systemie przychodni – za każdym razem gdzieś w tle dane są zapisywane, odczytywane i chronione. O ludziach, którzy tego pilnują, słychać zwykle dopiero wtedy, gdy coś przestaje działać. Administrator baz danych dba o to, by takie chwile zdarzały się jak najrzadziej: śledzi wydajność, planuje kopie zapasowe, decyduje o uprawnieniach, a gdy dochodzi do awarii, wie, jak przywrócić dane bez utraty choćby jednego rekordu.
Klikasz w link, strona otwiera się w ułamku sekundy, płatność przechodzi bez problemu, a dane logowania nie wyciekają. Wydaje się to oczywiste, dopóki coś się nie zepsuje. Za tą oczywistością stoi administrator stron internetowych – osoba, która dba o serwery, bazy danych, certyfikaty i kopie zapasowe, żeby serwis działał szybko, bezpiecznie i bez przerw. Programiści budują aplikację, a administrator przygotowuje i pilnuje środowiska, w którym ona żyje. To praca dla tych, którzy wolą wiedzieć, jak coś działa od środka, niż tylko z tego korzystać.
Poniedziałek, ósma rano: nikt w biurze nie może się zalogować, drukarka sieciowa milczy, a serwer poczty zgłasza brak miejsca na dysku. Dla większości pracowników to fatalny początek tygodnia, dla administratora systemów komputerowych – sprawdzian refleksu. Gaszenie pożarów to jednak tylko część tej pracy. Znacznie więcej czasu zajmuje to, czego nikt nie widzi: konfiguracja serwerów i sieci, aktualizacje, kopie zapasowe, nadawanie uprawnień i pilnowanie zasad bezpieczeństwa. Dobrego administratora poznaje się po tym, że awarie zdarzają się rzadko, a jeśli już – szybko mijają.
Gdy dyrektor sprzedaży otwiera rano raport i widzi, że w jednym regionie wyniki spadły, rzadko zastanawia się, skąd wzięły się te liczby. A wzięły się z kilku systemów, które ktoś musiał połączyć, oczyścić i ułożyć tak, by raport mówił prawdę. Analityk baz danych pracuje na styku informatyki i biznesu: projektuje struktury danych, pisze zapytania, buduje i utrzymuje raporty, pilnuje, by dane z różnych źródeł do siebie pasowały. Jest tłumaczem między tym, co zapisane w tabelach, a pytaniami ludzi, którzy podejmują decyzje.
Kiedy w firmie wszystko działa, nikt nie myśli o sieci. Poczta dochodzi, drukarka drukuje, system sprzedaży odpowiada w ułamku sekundy. Wystarczy jednak, że jedno łącze się zapcha albo przełącznik zacznie gubić pakiety, a telefony dzwonią na wszystkich piętrach naraz. Analityk sieci komputerowych dba o to, żeby takich dni było jak najmniej: obserwuje ruch, mierzy wydajność, pilnuje adresacji i zabezpieczeń, a z liczb wyciąga wnioski, jak rozbudować sieć, zanim zacznie się dławić. To praca dla kogoś, kto lubi rozumieć, co dzieje się „pod spodem”.
Klient mówi: „chcemy, żeby system był prosty i robił wszystko”. Programista pyta: „ale co dokładnie ma się stać po kliknięciu tego przycisku?”. Pomiędzy nimi stoi analityk systemów teleinformatycznych – tłumacz, który zamienia potrzeby firmy na precyzyjne wymagania, z których da się zbudować oprogramowanie. Rozmawia z ludźmi, rysuje modele procesów, zadaje dziesiątki pytań i spisuje odpowiedzi tak, by nikt nie mógł ich zrozumieć opacznie. Nie musi pisać kodu, ale musi rozumieć, jak powstaje system i co da się w nim zautomatyzować.
Wchodzisz na stronę sklepu, szukasz informacji o zwrocie towaru i po kilku kliknięciach się poddajesz. Strona może być piękna, ale jeśli nie da się w niej niczego znaleźć, przegrywa. Architekt stron internetowych dba o to, by serwis miał przemyślany szkielet: logiczne menu, sensowną kolejność treści, szybkie działanie na telefonie i komputerze. Planuje strukturę witryny, decyduje o technologii, projektuje ścieżki użytkowników i współpracuje z grafikami, programistami i marketingowcami. To zawód na styku informatyki, projektowania i psychologii użytkownika.
Aplikacja bankowa, rozkład jazdy w telefonie, system, w którym lekarz wystawia receptę, sterownik linii produkcyjnej – za każdym z nich stoją informatycy. Jedni projektują i piszą oprogramowanie, inni budują sieci i dbają o serwery, jeszcze inni analizują dane, zabezpieczają systemy przed atakami albo uczą komputery rozpoznawać obrazy. Łączy ich jedno: rozwiązują problemy, rozkładając je na małe, logiczne kroki, które potrafi wykonać maszyna. To jeden z najszerszych zawodów, jakie można zdobyć po studiach – i jeden z tych, w których nauka nigdy się nie kończy.
Jest trzecia w nocy, na SOR trafia pacjent po wypadku, a tomograf właśnie wykonał serię zdjęć. Zanim radiolog zdąży je obejrzeć, obrazy muszą trafić na serwer, połączyć się z kartą pacjenta i pojawić się na monitorze w gabinecie obok. Jeśli coś po drodze zawiedzie, diagnoza się opóźnia. Informatyk medyczny pilnuje, żeby szpitalne systemy – od rejestracji, przez laboratorium, po pracownię obrazową – działały razem i bez przerw. Mówi językiem administratora sieci, ale rozumie też, czego potrzebują lekarz, pielęgniarka i diagnosta laboratoryjny.
Szpital chce połączyć kilka budynków szybką siecią, gmina — uruchomić monitoring i bezpłatny internet w parku, a fabryka — zbierać dane z setek czujników na hali. Każdy z tych klientów wie, czego potrzebuje, ale rzadko wie, jak to zbudować. Inżynier sprzedaży technologii i usług teleinformatycznych stoi dokładnie pośrodku: rozumie technikę na tyle, by zaproponować sensowne rozwiązanie, i ludzi na tyle, by ich do niego przekonać. Sprzedaje sieci, usługi chmurowe, systemy łączności i bezpieczeństwa — a potem dba, by klient był zadowolony.
Przelew dociera na konto w kilka sekund, lekarz otwiera wyniki badań z innego szpitala, a linia produkcyjna w fabryce dostaje nowe zlecenie, zanim skończy poprzednie. Nikt nie myśli wtedy o kablach, przełącznikach i serwerach – i dobrze, bo to znaczy, że ktoś wykonał swoją pracę bez zarzutu. Inżynier systemów i sieci komputerowych projektuje, buduje i utrzymuje infrastrukturę, po której płyną dane firm i instytucji. Dba o to, by działała szybko, bez przerw i była odporna na awarie oraz ataki. To zawód dla osób, które lubią wiedzieć, co dzieje się pod maską.
Drzwi do serwerowni otwierają się tylko po przyłożeniu karty i podaniu kodu, czujka dymu w magazynie w kilka sekund uruchamia alarm, a kamera na parkingu wyraźnie widzi także w nocy. Żeby takie zabezpieczenia działały, ktoś musiał przeanalizować zagrożenia, dobrać urządzenia, zaprojektować ich połączenie i dopilnować montażu. Tym właśnie zajmuje się inżynier systemów zabezpieczeń technicznych osób i mienia. Projektuje i wdraża systemy alarmowe, kontroli dostępu, monitoringu wizyjnego i sygnalizacji pożaru, a potem dba o ich sprawność.
Przelew bankowy, rozmowa wideo z lekarzem, system rezerwacji biletów, kamery na skrzyżowaniach — wszystko to działa tylko wtedy, gdy dane bez zakłóceń przepływają przez sieć. Zwykle nikt o niej nie myśli, dopóki coś nie przestanie działać. Inżynier teleinformatyk projektuje, konfiguruje i utrzymuje sieci oraz systemy, które łączą komputery, serwery i urządzenia w jedną całość. Diagnozuje awarie, pilnuje bezpieczeństwa danych, mierzy łącza miedziane i światłowodowe, a także planuje rozbudowę infrastruktury tak, by nadążała za rosnącym ruchem.
Firma informatyczna nie ma hal produkcyjnych ani magazynów. Jej majątkiem są ludzie, ich wiedza i kod, który piszą, a także zaufanie klientów powierzających jej swoje systemy i dane. Kierownik przedsiębiorstwa informatycznego musi sprawić, by z tego wszystkiego powstał biznes, który się rozwija: wybiera kierunek, pilnuje budżetu, zdobywa klientów, buduje zespoły i odpowiada za bezpieczeństwo informacji. Nie musi codziennie pisać kodu, ale powinien rozumieć technologię na tyle, by podejmować trafne decyzje i rozmawiać z inżynierami jak równy z równym.
Nastolatek potrafi w kilka sekund znaleźć filmik w sieci, ale już nie zawsze wie, jak działa wyszukiwarka, skąd biorą się błędy w programie ani dlaczego jego hasło jest słabe. Nauczyciel informatyki w liceum, technikum czy szkole branżowej uczy tego, co dzieje się pod spodem: myślenia algorytmicznego, programowania, pracy z danymi i bezpiecznego korzystania z sieci. Części uczniów pomaga zdać maturę z informatyki i wybrać studia techniczne, innym – po prostu sprawnie i świadomie posługiwać się komputerem w życiu i pracy.
Dziesięciolatek, który pierwszy raz każe robotowi przejechać przez labirynt, uczy się czegoś więcej niż obsługi zabawki: odkrywa, że komputer robi dokładnie to, co mu się każe, a nie to, co ktoś miał na myśli. Nauczyciel informatyki w szkole podstawowej prowadzi dzieci od pierwszych prostych poleceń do programowania, edycji tekstu, grafiki i rozsądnego korzystania z internetu. Uczy nie tyle klikania, co logicznego myślenia, planowania kroków i bezpieczeństwa w sieci, w której dzieci spędzają dziś sporo czasu.
Wi-Fi przyzwyczaiło nas do tego, że internet „po prostu jest” – w biurze, na kampusie, w hali magazynowej czy na osiedlu, do którego nie dociągnięto światłowodu. Za tym „po prostu” stoją ludzie, którzy montują anteny na masztach, konfigurują routery i punkty dostępowe, pilnują, by do sieci nie podłączył się nikt niepowołany, a gdy coś przestaje działać, szukają przyczyny, zanim telefony od klientów zaczną się urywać. Operator bezprzewodowych sieci komputerowych łączy pracę technika w terenie z zadaniami administratora przy komputerze.
Przelew w banku zrobiony w kilka sekund, bilet na pociąg kupiony w drodze na peron, trening zapisany w telefonie – za każdą z tych rzeczy stoi kod, który ktoś zaprojektował, napisał, przetestował i wciąż poprawia. Programista aplikacji tworzy programy na telefony, komputery i do przeglądarki: od małych narzędzi po systemy, z których codziennie korzystają tysiące ludzi. Wbrew stereotypowi nie siedzi samotnie w ciemnym pokoju – pracuje w zespole, rozmawia z projektantami i klientami, a najwięcej czasu spędza na rozwiązywaniu problemów.
Budzik w telefonie, aplikacja do biletów, mapa z dojazdem na uczelnię, bankowość, gra w kolejce do kasy – smartfon to dziś kilkadziesiąt programów, z których każdy ktoś napisał. Programista aplikacji mobilnych projektuje i tworzy właśnie takie programy. Dba, by działały szybko na tanim i drogim telefonie, nie zżerały baterii, były bezpieczne i wygodne nawet dla osoby, która korzysta z nich jedną ręką w zatłoczonym tramwaju. To praca dla tych, którzy lubią logiczne łamigłówki, ale też myślą o ludziach po drugiej stronie ekranu.
Bank chce, żeby klient mógł założyć konto w telefonie w kilka minut. Szpital potrzebuje, by wynik badania trafiał od razu do lekarza na oddziale. Zanim ktokolwiek napisze pierwszą linijkę kodu albo kupi serwer, ktoś musi odpowiedzieć na pytanie: jak to wszystko ma ze sobą współpracować? Tym kimś jest architekt systemów teleinformatycznych. Rysuje plan całości – sieci, serwerów, aplikacji i przepływu danych – i pilnuje, żeby system był szybki, bezpieczny, gotowy do rozbudowy i nie kosztował więcej, niż musi.
Każdy, kto grał w naprawdę wciągającą grę, zna ten moment: „jeszcze jedna runda” i nagle jest środek nocy. Ten efekt nie bierze się z przypadku. Ktoś wcześniej zaplanował, jak szybko rośnie trudność, kiedy gracz dostaje nagrodę, jak działa każdy przycisk i o czym opowiada świat. Projektant aplikacji multimedialnych, animacji i gier tworzy koncepcję takiego produktu i rozpisuje ją na zadania dla grafików, animatorów, programistów i scenarzystów. Potem pilnuje, żeby z setek drobnych elementów powstała spójna, przemyślana całość.
Sklep internetowy wie, co masz w koszyku, przychodnia – na kiedy masz wizytę u lekarza, a bank – ile pieniędzy wypłynęło z Twojego konta w zeszłym miesiącu. Wszystkie te informacje leżą w bazach danych, które ktoś musiał wcześniej zaprojektować. Projektant baz danych decyduje, jakie dane i w jakim układzie będą przechowywane, jak będą ze sobą powiązane i jak szybko da się je odnaleźć. Od jego pracy zależy, czy system odpowie w ułamku sekundy, czy będzie się zacinał, i czy dane pozostaną spójne nawet po latach używania.
Mała piekarnia chce przyjmować zamówienia na torty przez internet. Fundacja potrzebuje strony, na której można wesprzeć zbiórkę. Szkoła językowa – serwisu z grafikiem zajęć i zapisami. Każde z tych zleceń trafia do webmastera, który zamienia potrzeby klienta w działającą witrynę: planuje jej strukturę, składa w całość teksty, zdjęcia i grafiki, programuje, umieszcza na serwerze i dba, żeby działała także po premierze. To zawód dla osób, które lubią technikę, ale też widzą sens w rozwiązywaniu konkretnych problemów konkretnych ludzi.
Inżynierka wymyśliła nowy sposób chłodzenia baterii, a mała firma kosmetyczna chce, by nikt nie skopiował jej nazwy i opakowania. Obie potrzebują kogoś, kto rozumie zarówno technikę, jak i prawo. Rzecznik patentowy pomaga chronić wynalazki, znaki towarowe i wzory przemysłowe: ocenia, czy pomysł jest naprawdę nowy, pisze zgłoszenia patentowe, prowadzi sprawy przed urzędami i reprezentuje klientów w sporach o naruszenia. To zawód dla osób, które lubią zrozumieć, jak coś działa, i potrafią opisać to tak precyzyjnie, że każde słowo ma znaczenie prawne.
Jedno źle zabezpieczone pole formularza w sklepie internetowym wystarczy, by ktoś z zewnątrz wyciągnął dane tysięcy klientów. Jedna przestarzała biblioteka w aplikacji bankowej – i drobna luka staje się otwartymi drzwiami. Specjalista bezpieczeństwa oprogramowania szuka takich miejsc, zanim zrobią to przestępcy. Analizuje kod i architekturę systemów, przeprowadza testy bezpieczeństwa, ustala zasady, według których programiści piszą aplikacje, i pilnuje, by poprawki trafiły tam, gdzie trzeba. To praca na styku programowania, testowania i myślenia jak atakujący.
Trzecia w nocy, a system monitorujący zgłasza, że z serwera działu księgowości płyną duże ilości danych na nieznany adres za granicą. Awaria, błąd konfiguracji czy początek ataku? Specjalista bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych musi to ustalić szybko i bez paniki. Na co dzień dba o to, by sieci, serwery, poczta i komputery pracowników były dobrze chronione: konfiguruje zabezpieczenia, analizuje dzienniki zdarzeń, przeprowadza audyty, pisze procedury i ćwiczy z zespołem reagowanie na incydenty.
System, który obsługuje zamówienia w hurtowni, działa od lat i nikt nie wyobraża sobie bez niego dnia. Teraz trzeba dodać do niego nową formę płatności, przenieść go na nowe serwery i sprawić, by nie zwalniał w szczycie sezonu – a wszystko bez zatrzymywania pracy firmy. Tym zajmuje się specjalista do spraw rozwoju oprogramowania systemów informatycznych. Nie zawsze pisze aplikacje od zera: częściej utrzymuje, poprawia i rozbudowuje oprogramowanie, z którego codziennie korzystają setki ludzi. Analizuje wymagania, projektuje zmiany, programuje, testuje i dba o dokumentację.
Klient nie może znaleźć na stronie firmy formularza reklamacji, pracownicy szukają procedur w pięciu różnych folderach, a dział marketingu chce prowadzić szkolenia online. Każda z tych spraw to zadanie dla specjalisty do spraw rozwoju stron internetowych. Nie jest tylko wykonawcą, który koduje według gotowego projektu. Sprawdza, czego organizacja naprawdę potrzebuje, planuje, jak wykorzystać stronę, intranet i usługi internetowe, projektuje nowe funkcje, pilnuje bezpieczeństwa i nadzoruje zespół, który wszystko wdraża.
Co się stanie, jeśli w polu „wiek” ktoś wpisze literę, dwa razy szybko kliknie „zapłać” albo straci zasięg w połowie przelewu? Programista pisze aplikację tak, żeby działała. Tester oprogramowania komputerowego sprawdza, kiedy przestaje działać – zanim zrobią to użytkownicy. Projektuje scenariusze testów, wyszukuje błędy, opisuje je tak, żeby dało się je szybko naprawić, a coraz częściej pisze też programy, które testują automatycznie. To zawód dla osób dociekliwych i dokładnych, które lubią technologię i patrzą na nią oczami użytkownika.
Wideorozmowa z lekarzem, płatność telefonem w sklepie, rozmowa z numerem alarmowym – wszystko to wymaga, żeby sieci, serwery i aplikacje współpracowały bez zakłóceń, nawet gdy jednocześnie korzystają z nich tysiące osób. Zanim nowa usługa, aktualizacja oprogramowania czy urządzenie trafią do użytkowników, ktoś musi sprawdzić, czy wytrzymają prawdziwe obciążenie. Tester systemów teleinformatycznych bada sieci i systemy w kontrolowanych warunkach: symuluje awarie, mierzy przepustowość, szuka słabych punktów i dokumentuje, co trzeba poprawić.
⇑Liczba absolwentów
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| liczba absolwentów |
|---|
| rok 2023 | 24 |
|---|
| rok 2024 | 78 |
|---|
Liczba absolwentów
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: liczba absolwentów w latach 2014-2024.
⇑Dalsze studia
Procent absolwentów, którzy mieli doświadczenie studiowania po uzyskaniu dyplomu:
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| % absolwentów |
|---|
| absolwenci z roku 2023 | 8,3% |
|---|
| absolwenci z roku 2024 | 9,0% |
|---|
Uwzględnione są zarówno przypadki kontynuowania studiów rozpoczętych przed uzyskaniem dyplomu, jak i studiów podjętych po dyplomie.
Dalsze studia po dyplomie
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy kontynuowali studia po uzyskaniu dyplomu
⇑Ryzyko bezrobocia
Ryzyko bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| abs.
2024 | abs.
2023 |
|---|
| w I roku | 0,5% | 2,8% |
|---|
| w II roku | | 1,0% |
|---|
| w III roku | | |
|---|
| w IV roku | | |
|---|
| w V roku | | |
|---|
Ryzyko bezrobocia w I roku po dyplomie
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| abs.
2024 | abs.
2023 |
|---|
| w I roku | 0,21 | 0,35 |
|---|
| w II roku | | 0,13 |
|---|
| w III roku | | |
|---|
| w IV roku | | |
|---|
| w V roku | | |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję indywidualnego ryzyka bezrobocia do średniej stopy rejestrowanego bezrobocia w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartość wskaźnika jest równa średniej tych proporcji.
Wartości poniżej 1 oznaczają niższe przeciętnie ryzyko bezrobocia absolwentów niż w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości powyżej 1 oznaczają wyższe ryzyko.
Względny wskaźnik bezrobocia w I roku po dyplomie
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
⇑Praca
Średni czas poszukiwania pierwszej pracy po uzyskaniu dyplomu (w miesiącach)
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę |
|---|
| absolwenci z roku 2023 | 1,16 | 1,21 |
|---|
| absolwenci z roku 2024 | 0,64 | 1,42 |
|---|
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej jakiejkolwiek pracy
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej jakiejkolwiek pracy po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej pracy na umowę o pracę
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej pracy po dyplomie na umowę o pracę. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Procent absolwentów, którzy pracowali w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę | samozatrudnienie |
|---|
| abs. z roku 2023 | 75,0% | 54,2% | 16,7% |
|---|
| abs. z roku 2024 | 88,5% | 71,8% | 19,2% |
|---|
Wartości te pokazują, za jaką część absolwentów w badanym okresie wpłynęła składka z tytułu pracy: jakiejkolwiek, na umowę o pracę oraz samozatrudnienia.
Jakakolwiek praca w I roku po dyplomie
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy podjęli jakąkolwiek pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca na umowę o pracę w I roku po dyplomie
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na zasadzie samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie.
Czas pracy, jako procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów w pierwszym roku po dyplomie
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| abs.
2024 | abs.
2023 |
|---|
| jakakolwiek praca | 85,6% | 71,9% |
|---|
| umowa o pracę | 70,0% | 53,8% |
|---|
| samozatrudnienie | 15,6% | 16,7% |
|---|
Jest to średni procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów: w jakiejkolwiek formie, na umowę o pracę oraz w ramach samozatrudnienia. Wartości te informują o długotrwałości pracy.
Czas pracy w I roku po dyplomie
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w jakiejkolwiek formie w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie na umowę o pracę
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w ramach samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
⇑Wynagrodzenie
Średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| absolwenci
2024 | absolwenci
2023 |
|---|
| w I roku | 11 228 zł | 9 115 zł |
|---|
| w II roku | | 10 023 zł |
|---|
| w III roku | | |
|---|
| w IV roku | | |
|---|
| w V roku | | |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki ze wszystkich form zatrudnienia uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony. Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie w ogóle nie mieli zatrudnienia.
Wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po dyplomie
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| absolwenci
2024 | absolwenci
2023 |
|---|
| w I roku | 11 345 zł | 10 626 zł |
|---|
| w II roku | | 11 097 zł |
|---|
| w III roku | | |
|---|
| w IV roku | | |
|---|
| w V roku | | |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki z tytułu umów o pracę uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony na umowę o pracę.
Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie nie byli zatrudnieni na umowę o pracę.
Wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po dyplomie
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Informatyka - AHE Łódź, studia II stopnia
| abs.
2024 | abs.
2023 |
|---|
| w I roku | 1,34 | 1,09 |
|---|
| w II roku | | 1,11 |
|---|
| w III roku | | |
|---|
| w IV roku | | |
|---|
| w V roku | | |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję jego średnich zarobków do średnich zarobków w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartości powyżej 1 oznaczają, że przeciętnie absolwenci zarabiają powyżej średniej w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości poniżej 1 oznaczają wynagrodzenie poniżej średniej.
Absolwenci po studiach są zazwyczaj na początku swojej kariery zawodowej, stąd wskaźnik ten często przyjmuje wartości poniżej 1.
Względny wskaźnik zarobków w I roku po dyplomie
AHE Łódź, Informatyka (IIst.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
