Polityka oświatowa i zarządzanie oświatą

Polityka nie lubi prawdy, zaś prawda nie lubi polityki.

Ten, kto chce być politykiem, musi być zafascynowany posiadaniem władzy. Ten, kto jej pragnie, szybko staje się chory. Zaczyna mieć obsesję na jej punkcie, pragnie jej coraz bardziej, więc i bardziej choruje. Ona go nie wyleczy, więc może tylko spadać po równi pochyłej lub biegać w koło za własnym ogonem.

Najwyższy stopień wolności politycznej graniczy bezpośrednio z despotyzmem.