Język wykładowy: polski
Grupa kierunków: medyczne, o zdrowiu
System studiów: stacjonarne

Po operacji kolana lekarz kończy swoją część pracy w kilka godzin. Potem zaczynają się tygodnie, w których ktoś inny uczy pacjenta znów zginać nogę, chodzić bez kul i wejść po schodach bez strachu. Fizjoterapeuta przywraca ludziom sprawność – po urazach, udarach, zawałach, ale też wtedy, gdy kręgosłup buntuje się po latach siedzenia przy biurku. Bada, jak ciało się porusza, układa plan terapii i prowadzi pacjenta krok po kroku. To zawód medyczny, w którym ręce i ruch są równie ważnymi narzędziami jak wiedza z anatomii, a efekty widać gołym okiem.

Biegaczka po zerwaniu więzadła w kolanie chce wrócić na trasę, starszy pan po udarze marzy o tym, żeby samodzielnie zejść po schodach, a informatyk od miesięcy budzi się z bólem karku. Każde z nich trafia do fizjoterapeuty. Wbrew obiegowej opinii to nie jest zawód od masażu, tylko od przywracania sprawności. Specjalista fizjoterapii bada, jak działa ciało pacjenta, szuka przyczyny problemu, planuje terapię i prowadzi ją krok po kroku – z wiedzą medyczną, cierpliwością i własnymi rękami jako najważniejszym narzędziem.

Owczarek po operacji więzadła nie chce stawać na tylnej łapie, koń sportowy nagle skraca krok, a starszy kot przestał wskakiwać na parapet. Lekarz weterynarii postawił diagnozę i przeprowadził leczenie – teraz zwierzę potrzebuje kogoś, kto pomoże mu wrócić do sprawności. Zoofizjoterapeuta usprawnia psy, koty, konie i inne zwierzęta po urazach i operacjach, przy chorobach stawów i w starości. Pracuje dłońmi, ruchem, wodą i aparaturą, a do tego musi zdobyć zaufanie pacjenta, który nie powie, co go boli, i dobrze współpracować z jego opiekunem.