Język wykładowy: polski
Grupa kierunków: medyczne, o zdrowiu
System studiów: stacjonarne
Czterolatek mówi „lowel” zamiast „rower”, ośmiolatka jąka się, gdy ma odpowiadać przy tablicy, a pan po udarze wie, co chce powiedzieć, ale słowa nie chcą się ułożyć. Każdym z nich może zająć się logopeda – specjalista od mowy, języka i komunikacji, ale też połykania i oddychania. Diagnozuje, skąd biorą się trudności, i prowadzi terapię: z dziećmi w przedszkolu i szkole, z dorosłymi w szpitalu, z osobami niesłyszącymi czy z ludźmi, którzy pracują głosem. To praca na styku pedagogiki, językoznawstwa, psychologii i medycyny.
Sześciolatek zamiast „szafa” mówi „safa”, drugoklasistka myli w pisaniu „b” i „p”, a chłopiec z autyzmem w ogóle nie odzywa się w klasie. W każdej z tych sytuacji do pracy wkracza nauczyciel logopeda. Nie jest to tylko ktoś, kto uczy wymawiać „r”. Bada, skąd biorą się trudności z mową, prowadzi terapię, pomaga dziecku dogadać się z rówieśnikami i pokazuje rodzicom, jak ćwiczyć w domu. Łączy wiedzę o języku, rozwoju dziecka, anatomii i psychologii.
Dziecko, które słabo słyszy, nie nauczy się mówić tak jak rówieśnicy – nie dlatego, że nie potrafi, ale dlatego, że dźwięki mowy nie docierają do niego wyraźnie. Aparat słuchowy czy implant ślimakowy to dopiero początek. Potem potrzebne są setki godzin ćwiczeń: słuchania, oddychania, układania warg i języka, rozumienia słów. Prowadzi je surdologopeda, czyli logopeda specjalizujący się w pracy z osobami głuchymi i niedosłyszącymi. Diagnozuje, planuje terapię i wspiera rodziców, a efekty jego pracy dosłownie słychać.
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
