Pacjent po operacji jelita nie wie, co może zjeść na obiad. Biegaczka przed maratonem traci siły na treningach. Mama kilkulatka z alergią na mleko boi się, że dziecku zabraknie wapnia. Do każdej z tych osób trafia ten sam specjalista – dietetyk. Jego praca to nie modne jadłospisy „na odchudzanie”, tylko układanie żywienia na podstawie wiedzy medycznej, biochemicznej i psychologicznej, dopasowanego do zdrowia, wieku, trybu życia i upodobań konkretnego człowieka. To zawód dla osób, które lubią ludzi, liczby i jedzenie – w tej właśnie kolejności.
Dlaczego jogurt truskawkowy smakuje tak samo w każdym kubeczku, chleb tostowy nie pleśnieje po dwóch dniach, a sok z kartonu ma kolor owoców, choć wyprodukowano go wiele tygodni temu? Za każdą z tych rzeczy stoi praca inżyniera technologii żywności. To specjalista, który zamienia surowce z pola i z hodowli w bezpieczne, smaczne produkty wytwarzane na skalę przemysłową. Projektuje receptury, ustawia parametry procesów, pilnuje higieny i jakości. Łączy chemię, mikrobiologię i inżynierię z bardzo praktycznym pytaniem: co i jak jemy.
Pacjent po operacji jelit nie może jeść tego co wcześniej, dziecko z alergią reaguje nawet na śladowe ilości orzechów, a szpitalna kuchnia musi codziennie przygotować kilkaset posiłków w kilkunastu różnych dietach. Za tym, żeby każdy dostał właściwy talerz, stoi specjalista do spraw dietetyki. Układa jadłospisy i liczy ich wartość odżywczą, nadzoruje przygotowanie posiłków, pilnuje higieny i rozmawia z pacjentami o tym, jak jeść, żeby wrócić do zdrowia. To zawód na styku medycyny, nauki o żywności i pracy z ludźmi.
Dlaczego jedna kawa pachnie czekoladą, a druga paloną gumą, choć na obu opakowaniach widnieje słowo „premium”? Dlaczego jabłka, które wyjechały z chłodni w idealnym stanie, docierają do odbiorcy z brązowymi plamami? Takimi pytaniami zajmuje się towaroznawca – specjalista od jakości wszystkiego, co się produkuje, przewozi i sprzedaje. Bada skład i właściwości towarów, ocenia je zmysłami i w laboratorium, sprawdza zgodność z normami, dobiera opakowania i warunki przechowywania. Pilnuje, żeby to, co obiecuje etykieta, zgadzało się z tym, co jest w środku.
Technologia żywności i żywienie człowieka - studia (II st.) trwają przynajmniej 3 semestry, ECTS≥90. Absolwent nabywa umiejętności posługiwania się zaawansowaną wiedzą z zakresu chemii żywności, nauk technicznych, technologicznych i ekonomicznych oraz żywienia człowieka. Jest specjalistą w zakresie przetwarzania, utrwalania i przechowywania żywności oraz projektowania produktu i zapewnienia mu wysokiej jakości. Zna zasady prawidłowego żywienia człowieka i marketingu oraz prawa żywnościowego. Jest przygotowany do pracy na stanowiskach inżynierskich i kierowniczych w przedsiębiorstwach przetwórstwa spożywczego, w zakładach zajmujących się pozyskiwaniem, przechowywaniem i dystrybucją żywności oraz żywienia człowieka. Potrafi organizować produkcję, włącznie z doborem maszyn i urządzeń, oraz przeprowadzać ekonomiczną kalkulację produkcji. Umie posługiwać się techniką komputerową w sterowaniu procesami technologicznymi oraz zarządzaniu przedsiębiorstwem.
Technologia
Technologia – metoda przygotowania i prowadzenia procesu wytworzenia lub przetwarzania jakiegoś dobra (także informacji). Technologia może oznaczać konkretny proces (np. technologia klejenia, technologia malowania).
Żywienie człowieka
Żywienie człowieka – dostarczanie ludzkiemu organizmowi odpowiednich pokarmów zapewniających utrzymanie jego podstawowych procesów życiowych. Pokarmy te mogą być pobierane w stanie naturalnym lub w postaci różnorodnych potraw czy napojów. Racjonalne żywienie człowieka jest dostosowane do jego wieku, płci, zapotrzebowania energetycznego, rodzaju wykonywanej pracy, stanu zdrowotnego, klimatu w którym żyje oraz innych czynników.
Technologia
Stało się przeraźliwie oczywiste, że technologie wyprzedziły już nasze człowieczeństwo.
Autor: Albert Einstein
Technologia
Pustka i zagubienie są nieusuwalną częścią kultury prawego kciuka. Do tego, co w tej kulturze stało się najważniejsze, nawet całej dłoni nie trzeba. Prawy kciuk wystarczy do wciskania klawiszy pilota i telefonu. Zapewne od początku ewolucji ludzie nie mieli tak sprawnych kciuków jak teraz. I również nigdy nie byli tak bezradni wobec własnego życia. Kiedy zaczynam rozmawiać ze studentami o najbardziej klasycznych dylematach, o których pisał już Platon okazuje się, że są jak dzieci we mgle. Mając 20 lat nie potrafią zrozumieć, że w kulturze, czyli rzeczywistości duchowej, emocjonalnej czy intelektualnej, która jest naszą prawdziwą rzeczywistością, obowiązują zupełnie inne prawa niż w świecie prawego kciuka. Materia, technologia narzuciły im sposób myślenia, który nie pasuje do ludzi.
Autor: Tadeusz Gadacz
Technologia
W każdym technologicznie zaawansowanym społeczeństwie los jednostki musi zależeć od decyzji, na które w znacznym stopniu nie ma ona żadnego wpływu. Społeczeństwo technologiczne nie może zostać rozbite na małe, autonomiczne wspólnoty, ponieważ produkcja opiera się na kooperacji ogromnej liczby ludzi i maszyn. Takie społeczeństwo musi być wysoko zorganizowane i muszą być podejmowane decyzje oddziałujące na ogromną liczbę osób.
Autor: Theodore Kaczynski
