Hala, pod której dachem jeździ suwnica dźwigająca ciężkie elementy, fundament pod maszynę drgającą przez całą dobę, zbiornik na agresywne chemikalia, komin czy silos — to nie są zwykłe budynki z większymi drzwiami. Inżynier budownictwa przemysłowego projektuje, buduje i utrzymuje obiekty, w których najważniejszy jest proces produkcyjny. Konstrukcja ma przenieść ogromne obciążenia, wytrzymać drgania, temperaturę i korozję, a jednocześnie pozwolić fabryce pracować bez przestojów.
Wjazd pociągu na stację wydaje się prosty: tory, peron, rozjazd. Tymczasem każdy łuk ma dobraną przechyłkę, każde pochylenie jest policzone pod hamujące składy, a pod warstwą tłucznia kryje się podtorze, które musi pozostać suche i stabilne przez lata. Inżynier budownictwa kolejowego projektuje, buduje i utrzymuje linie, węzły i stacje. Od jego decyzji zależy, czy pociąg pojedzie szybko, płynnie i bezpiecznie — i czy remont uda się przeprowadzić w nocnym zamknięciu toru, nie paraliżując ruchu.
Na filmach wyburzenie to wielki huk i chmura pyłu. W rzeczywistości efektowny moment trwa kilka sekund, a poprzedzają go tygodnie analiz: jak zachowa się konstrukcja po przecięciu pierwszego słupa, w którą stronę upadnie komin, co stanie się z drganiami w kamienicy obok. Inżynier budownictwa specjalizujący się w wyburzeniach planuje i nadzoruje rozbiórki budynków, mostów, kominów i hal tak, by obiekt zniknął w przewidywalny sposób, nikt nie ucierpiał, a gruz trafił do recyklingu zamiast na wysypisko.
Most widzi się zwykle z jezdni — jako kawałek drogi nad rzeką. Mostowiec patrzy na niego od dołu: na podpory posadowione w dnie, na łożyska, które pozwalają przęsłu pracować w upale i na mrozie, na izolację, od której zależy, czy stal w betonie zacznie rdzewieć. Inżynier budowy mostów projektuje, buduje, bada i utrzymuje mosty, wiadukty, kładki i estakady. Musi pogodzić ruch, rzekę, grunt, lód i wiatr, a często też wymienić stary obiekt tak, by ruch nie stanął na długie miesiące.
