Studia z zakresu PEDAGOGIKI
OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZEJ I PRACY Z RODZINĄ mają charakter kwalifikacyjny
i przeznaczone są dla osób pragnących zdobyć kwalifikacje do pracy w
placówkach opiekuńczo-wychowawczych, zarówno w placówkach systemu oświaty -
w świetlicy, bursie, internacie, czy sprawowania funkcji pedagoga
szkolnego, jak i pozaszkolnych o charakterze wspierającym (np. w
świetlicach socjoterapeutycznych, ogniskach wychowawczych);
interwencyjnym (np. pogotowie opiekuńcze) bądź socjalizacyjnych (dom
dziecka etc.).
Studia mają charakter kwalifikacyjny i
umożliwiają zdobycie wiedzy oraz umiejętności niezbędnych w pracy
opiekuńczo-wychowawczej i pracy z rodziną. Program studiów skoncentrowany jest
na wyposażeniu przyszłego absolwenta nie tylko w podstawy teoretyczne
działalności opiekuńczej i wychowawczej, jej podstaw prawnych i
organizacyjnych, ale przede wszystkim wyposażeniu studentów w umiejętności i
kompetencje warunkujące kompleksowe i profesjonalne podejmowanie zadań
zawodowych.
Kształcenie w zakresie specjalności pedagogika
opiekuńczo-wychowawcza i praca z rodziną ma na celu wyposażeniu przyszłego
absolwenta w umiejętności dostrzegania, diagnozowania i umiejętnego reagowania
na zjawiska związane z opieką, wychowaniem, doradztwem i wsparciem, jak również
profilaktyką i terapią uzależnień. Specjalność obejmuje zarówno tradycyjne
przedmioty z zakresu nauk pedagogicznych, jak i specjalistyczne treści
kształcenia służące kształtowaniu praktycznych umiejętności niezbędnych w
działaniach opiekuńczo-wychowawczych m.in. z zakresu: metodyki pracy
opiekuńczo-wychowawczej, wspierania rodziny, pracy resocjalizacyjnej oraz pracy
socjalnej.
Program kształcenia skoncentrowany jest na
integracji wiedzy z umiejętnościami praktycznymi, a także rozwijaniu
kompetencji kluczowych w działalności opiekuńczo-wychowawczej: umiejętności
podejmowania niezbędnych działań diagnostycznych, stymulujących
i terapeutycznych w zakresie wszechstronnego rozwoju jednostki,
samodzielnej identyfikacji problemów i zadań w zakresie wychowania
i opieki oraz projektowania sposobów wdrażania kompleksowych rozwiązań w
tym obszarze.
Zakres
tematyczny:
- Praca opiekuńczo-wychowawcza i
piecza zastępcza
- Pedagogika rodziny
- Diagnostyka psychopedagogiczna
- Metodyka pracy
opiekuńczo-wychowawczej
- Metodyka wspierania rodziny i
pieczy zastępczej
- Metodyka profilaktyki i terapii
uzależnień
- Podstawy prawa rodzinnego i
opiekuńczego
- Specjalne potrzeby rozwojowe i
edukacyjne
- Metodyka pracy
resocjalizacyjnej
- Metodyka pracy socjalnej
- Etyka asystenta rodziny i
koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej
- Metodyka zajęć terapeutycznych
i korekcyjno-kompensacyjnych
- Trening interpersonalny i
mediacje
- Interwencja w sytuacjach
kryzysowych
- Warsztat umiejętności
wychowawczych
Absolwenci specjalności PEDAGOGIKA
OPIEKUŃCZO–WYCHOWAWCZA I PRACA Z RODZINĄ posiadają przygotowanie pedagogiczne i
mogą podjąć pracę m.in. jako:
- wychowawca w placówkach opieki
całkowitej (tj. dom dziecka, dom małego dziecka, pogotowie opiekuńcze,
ośrodki dla osób marginalizowanych, domy spokojnej starości itp.)
- wychowawca w placówkach opieki
częściowej (tj. internat, bursa, domy dziennego pobytu itp.)
- wychowawca w placówkach
szkolnych (tj. świetlica, półinternat, zespół zajęć pozalekcyjnych itp.)
- pedagog szkolny
- pedagog–wychowawca – terapeuta
(w świetlicach środowiskowych, klubach środowiskowych klubach osiedlowych,
świetlicach socjoterapeutycznych, młodzieżowych ośrodkach socjoterapii,
ogniskach wychowawczych, placówkach TPD, domach dziecka itp.)
- pedagog – doradca – konsultant
(w Poradniach Psychologiczno–Pedagogicznych, Ośrodkach
Adopcyjno–Opiekuńczych, Ośrodkach Diagnostyczno–Konsultacyjnych, Centrach
Pomocy Rodzinie, Miejskich i Gminnych Ośrodkach Pomocy Społecznej, Domach
Samotnej Matki, itp.)
- asystent i opiekun środowiskowy
(w poradniach psychologiczno-pedagogicznych, urzędach i domach pomocy
społecznej, organizacjach pozarządowych, ośrodkach wsparcia społecznego i
zagrożeń rozwojowych)
- asystent rodziny i koordynator
rodzinnej pieczy zastępczej
Podstawa prawna nabywanych
kwalifikacji:
- Rozporządzenie Ministra Nauki i
Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 stycznia 2012 r. w sprawie standardów
kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela (Dz.U. 2012, poz. 131)
- Rozporządzenie Ministra
Edukacji Narodowej z dnia 1 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych
kwalifikacji wymaganych od nauczycieli (Dz. U. 2017, poz. 1575)
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011r. o wspieraniu rodziny
i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. 2011 nr 149 poz. 887)

Rodzina traci mieszkanie po pożarze, starsza pani nie radzi sobie sama po wyjściu ze szpitala, matka trojga dzieci szuka schronienia przed przemocą. Każda z tych spraw prędzej czy później trafia do ośrodka pomocy w gminie lub mieście. Pracownicy socjalni działają na pierwszej linii, a kierownik ośrodka pomocy rodzinie dba o to, by cała instytucja działała sprawnie: miała ludzi, pieniądze, procedury i partnerów. To stanowisko dla osób, które łączą wrażliwość na ludzkie problemy z umiejętnością zarządzania i dobrą znajomością przepisów.

Dziecko, które nie może wychowywać się z rodzicami, trafia do rodziny zastępczej – i właśnie wtedy zaczyna się praca, której z zewnątrz prawie nie widać. Ktoś musi pomóc nowym opiekunom przejść przez pierwsze trudne tygodnie, znaleźć psychologa, porozmawiać ze szkołą, przypilnować spraw w sądzie. Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej jest dla rodzin zastępczych i rodzinnych domów dziecka stałą osobą kontaktową: doradcą, organizatorem pomocy i rzecznikiem dobra dziecka w jednym. Pracuje w terenie, przy kuchennym stole, a nie wyłącznie zza biurka.

Kiedy myślisz „pedagog”, widzisz pewnie panią z gabinetu na szkolnym korytarzu. Tymczasem pedagogów spotkasz też w domu dziecka, w ośrodku dla młodzieży, w poradni, w zakładzie karnym, w fundacji pracującej z seniorami, a nawet w dziale szkoleń dużej firmy. Łączy ich jedno: zajmują się tym, jak człowiek się rozwija, uczy i zmienia – i co zrobić, gdy coś w tym procesie się zacina. To zawód dla osób, które chcą rozumieć ludzi i realnie wpływać na ich życie, a nie tylko o tym mówić.

Osiem par butów w przedpokoju, kilka plecaków przy drzwiach i lista zakupów długa jak wypracowanie. Na pierwszy rzut oka to po prostu bardzo liczna rodzina. Różnica polega na tym, że dzieci trafiły tu, bo nie mogą wychowywać się z własnymi rodzicami, a dorośli, którzy się nimi opiekują, robią to zawodowo. Prowadzący rodzinny dom dziecka tworzy dla nich prawdziwy dom: z obiadem, odrabianiem lekcji, kłótniami o pilota i rozmowami do późna. Jednocześnie pomaga im uporać się z trudnymi przeżyciami i przygotowuje do samodzielnego życia.
Pedagogika
Pedagogika – zespół nauk o wychowaniu, istocie, celach, treściach, metodach, środkach i formach organizacji procesów wychowawczych. Pedagogika jako nauka o edukacji (wychowaniu i kształceniu), należy do nauk społecznych i zajmuje się rozwojem i zmianami mechanizmów wychowania oraz kształcenia na przestrzeni całego życia człowieka.
Pedagogika opiekuńczo-wychowawcza
Pedagogika opiekuńcza – dział pedagogiki. Opisuje, wyjaśnia i optymalizuje szeroko rozumianą działalność opiekuńczo-wychowawczą, podejmowaną wobec dzieci i młodzieży do czasu uzyskania przez nich względnej samodzielności życiowej.
Pedagogika
Mężczyzna tylko od życia może nauczyć się żyć i żadna pedagogika tej nauki nie zastąpi.
Autor: Miguel de Unamuno
Pedagogika
Pedagogika jako nauka może i powinna być formą społecznego i kulturowego krytycyzmu (…). Nie możemy uciec od wyzwań praktyki pogrążonej w kryzysie.
Autor: Zbigniew Kwieciński, Edukacja wobec wyzwań demokracji